Przeczytałem większość wypowiedzi w tym temacie i zauważyłem, że modne jest hejtowanie "mainstreamowch" zespołów.
Zacznę od tego, że o gustach bardzo ciężko się dyskutuje, a tu jeszcze w temacie taka skrajna emocja jak "nienawidzę". Sam nie jestem ekspertem muzycznym, ale ludzie mający do czynienia szerzej z muzyką niż przeciętni słuchacze (przez granie na jakimś instrumencie) oceniają niektóre zespoły chyba w trochę niewłaściwy sposób.
W większość dyskusji na temat "jakiego rodzaju muzyki słuchasz/zespołu" pojawiają się sprzeczki, i twarde dyskusje atakujące i broniące różnych artystów/kapel.
Część wypowiedzi odbieram jako pokazówka dorosłości - "nie lubię slasha, gunsów, bo nastolatki tego słuchają" albo "Cobaina słucha dużo ludzi, to pokaże jaki to ja jestem alternatywny i go zjade."
Przykładowo ja nie lubię black i death metalu a będą tacy, którzy słuchając to opuszczą spodnie i "wezmą sprawy w swoje ręce" z wrażenia i geniuszu wykonawców. Nie lubię tej całej otoczki wokół gunsów ich gwiazdorstwa, lecz oceniam ich pod kątem tego co słyszę (choć teraz to bardziej cover-band).
Dla jednego Vivaldi jest nudnym pitoleniem dla innych geniuszem. Nie znoszę techno, ale wystarczy postać chwile na ulice, aby usłyszeć soczysty bas "umc, umc, umc" wydobywający się z BWM, którego jeszcze nie widać, ale już słychać. Komuś się to podoba? No widocznie tak. Mówi się trudno :).
Ciężko mi się słucha radia, gdzie w kółko i dookoła i wte i wewte leci jedno i to samo. Może nawet ta "rihanna" byłaby do strawienia gdyby puszczali to raz na jakiś czas a nie 10 tysięcy razy dziennie.
Fenomen jak to określacie zespołów bierze się po dużej części z tego, że dana kapela/wykonawca trafi do dobrego opiekuna, który ją wypromuje kilkoma kawałkami. Kiedyś jakże nielubiana tutaj metallika swego czasu leciała do porzygu w MTV.
Niech muzyka łączy, a nie dzieli :).
Pozdrawiam.










