Czytałem ostatnio wypowiedź jednego gościa,który od ponad dwudziestu lat siedzi w przemyśle gitarowym. Jednym z wątków, które poruszył była produkcja gitar na masową skalę zarówno w krajach macierzystych znanych firm jak i na wschodzie. Stwierdził On, że u skośnookich też robią dobre gitary i to marek, które są traktowane jako klasa budżetowa. Z własnego doświadczenia wiem, że można dostać dobry instrument za małe pieniądze, rzędu 1500zł, który po lekkiej modyfikacji (załóżmy 500zł) potrafi grać profesjonalnie, wyglądać dobrze i być trwałym. Więc pytanie czy warto wywalić ponad 4k na wiosło?
Oczywiście zdaję sobie sprawę, że koszty produkcji są znacznie niższe, ale już np. materiały i technologia są bardzo zbliżone do markowego sprzętu. W końcu jak ten koleś jeździ uczy tych ludzi jak robić gitary - o co w tym chodzi.
A teraz druga opcja - lutnik, robiący pojedynczy egzemplarz. Niektórzy mówią, że instrument musi mieć duszę...zgodzę się całkowicie, że tak jest przy akustyku (klasyku) ew. skrzypcach itp. ale gitara elektryczna jest bardziej złożona i drewno oraz konstrukcja już ma mniejszą rolę w kreowaniu brzmienia.
Do niedawna od czasu do czasu grałem na Flame'ie LP I. No nic szczególnego nie miała decha olcha, przetworniki wsc ale gadała naprawdę świetnie i żałuję, że nie miałem opcji jej kupić. Fakt faktem nie było w niej wodotrysków ot prosty LP malowany na czarno. Myślę, że dokładając te pięć stówek można by mieć profesjonalne wiosło. Więc czy warto? Zastanawiam się zwłaszcza dlatego, że spora część brzmienia bierze się spod palców..oczywiście nie twierdzę, iż da się zagrać na desce do prasowania. Po prostu szukam złotego środka, równowagi między ceną a jakością i tym samym brzmieniem. Rzucam luźno temat. Jestem ciekawy opinii.





