Czy warto płacić za napis na główce?

Dla mnie też wydaję sie bezpodstawny zarzut, że lutnika nie sprzeda się po takiej cenie za jaką sie go kupiło. Jeżeli ktoś właśnie zna się na gitarach, docenia jakość wykonania, a przede wszystkim brzmienie to możliwe, że szybciej wyłoży kasę za starego lutnika niż starego "taśmowca". Wg. mnie rozsądny muzyk zanim kupi droższą gitare, będzie chciał ją ograć, więc jeżeli zobaczy ciekawego lutnika, z osprzętem takim jakiego szuka, oraz kształtem itp. itd. to pojedzie, pogra i bedzie wiedział czy faktycznie jest tyle warty ile ktoś sobie życzy. IMO jest wręcz odrotnie, strego Gibsona Customa nie sprzedaż za więcej niż jego cena rynkowa, a dobrej lutniczej gitary nic nie będzie ograniczało i będzie można za nią wziąć tyle ile jest ona naprawdę warta, a nie ile wskazują ceny rynkowe.

No i co ma związek jakim jeżdżę samochodem, do tego wszystkiego?

A taki, że jeżdzisz VW, Audi, Renault albo Oplem. A nie SsangYoung i Tata. Dlaczego? Przecież to dobre auta.
Dlatego że patrzysz na znaczek, tak samo jak z gitarą. Auto to inwestycja, czegoś po nim oczekujesz i kupujesz je żeby jak najmniej na nim stracić. Czy to na częściach, czy przy odsprzedaży. Chcesz żeby było niezawodne i tak dalej.
Z gitarami jest dokładnie to samo. Z tym że na auto zazwyczaj masz te 10000 czy 20000, na gitarę szkoda Ci tyle wywalić. Ale załóżmy że stać Cię na nowe auto, albo młode używane. Nie kupiłbyś takiego?

Jeżeli stać mnie na dobrą gitarę, dlaczego mam w nią nie zainwestować? Po co mam się pałować pół roku z lutnikiem i prawdopodobnie nie dostać czegoś co chcę albo przez szmat czasu szukać tej jednej zajebistej gitary za 1500 zł?

Dlaczego bagatelizuję brzmienie? Bo to rzecz drugorzędna, można je praktycznie dowolnie kształtować przez zmianę pickupów, wzmacniacza czy efektów. Ale wyglądu instrumentu tak szybko nie zmienisz.
Pałujecie się nad tym brzmieniem jakbyście słyszeli wszystko, a prawda jest taka, że 90 procent w ślepym teście nie rozróżni Gibsona od Fendera i Marshalla od Mesy czy od głupiego PODa za 300 zł. Sprawdzone setki razy.

Ja stawiam przede wszystkim na wygodę instrumentu. Jego wygląd, osprzęt, jakość wykonania, to czy mi się rozleci na 101 koncercie i czy na nim nie stracę, jeżeli zacznę grać jazz i będe potrzebował hollow body zamiast haj gejnowej siódemki.

I tak jak pisze ksantyp, gram już ponad 10 lat i tak nie wiem czy byłbym zadowolony z pracy lutnika. Pewnie kiedyś sobie coś skleję, ale wtedy będę miał tyle siana, że będzie mi wszystko jedno.

Dale Cooper pisze:A taki, że jeżdzisz VW, Audi, Renault albo Oplem. A nie SsangYoung i Tata. Dlaczego? Przecież to dobre auta.
Dlatego że patrzysz na znaczek, tak samo jak z gitarą. Auto to inwestycja, czegoś po nim oczekujesz i kupujesz je żeby jak najmniej na nim stracić. Czy to na częściach, czy przy odsprzedaży. Chcesz żeby było niezawodne i tak dalej.
Z gitarami jest dokładnie to samo. Z tym że na auto zazwyczaj masz te 10000 czy 20000, na gitarę szkoda Ci tyle wywalić. Ale załóżmy że stać Cię na nowe auto, albo młode używane. Nie kupiłbyś takiego?

Relatywnie auto w cenie gitary za dyszkę czy dwie to auto wysokiej klasy. Nijak mają się gitary do samochodów...bo te pierwsze nie rdzewieją :) A tak poważnie to auto służy do jeżdżenia a gitara do grania, granie to brzmienie, które się zmienia na lepsze z wiekiem instrumentu.

Dale Cooper pisze:Jeżeli stać mnie na dobrą gitarę, dlaczego mam w nią nie zainwestować? Po co mam się pałować pół roku z lutnikiem i prawdopodobnie nie dostać czegoś co chcę albo przez szmat czasu szukać tej jednej zajebistej gitary za 1500 zł?

Dlaczego bagatelizuję brzmienie? Bo to rzecz drugorzędna, można je praktycznie dowolnie kształtować przez zmianę pickupów, wzmacniacza czy efektów. Ale wyglądu instrumentu tak szybko nie zmienisz.
Pałujecie się nad tym brzmieniem jakbyście słyszeli wszystko, a prawda jest taka, że 90 procent w ślepym teście nie rozróżni Gibsona od Fendera i Marshalla od Mesy czy od głupiego PODa za 300 zł. Sprawdzone setki razy.

Ja stawiam przede wszystkim na wygodę instrumentu. Jego wygląd, osprzęt, jakość wykonania, to czy mi się rozleci na 101 koncercie i czy na nim nie stracę, jeżeli zacznę grać jazz i będe potrzebował hollow body zamiast haj gejnowej siódemki.

Umówmy się. Nikt nikomu nic nie narzuca. Masz to co chcesz w sklepie i do tego stać Cię.. ok...ale żeby dostać od lutnika to czego się chce to trzeba wiedzieć co się chce. Dlatego sygnatury są tak drogie bo muzycy pałują się przez pół roku z lutnikiem...tylko mają ten dodatkowy napis.
Ustaliliśmy już, że za 1500 lutnik gitary nie zrobi...chyba, że ozdobną dekorację na ścianę.
Trochę innym kategoriom podlega instrument na koncert, innym do studia..czy w ogóle sprzęt.
Inaczej traktują sprzęt zawodowi muzycy, którzy jeżdżą po świecie. Taki Guthrie Govan np. ma jedną gitarę i pedalboard i ładuje się w tym do samolotu i sru. Raz pn Europa raz Azja...zmiany temperatury..taki sprzęt musi być niezawodny..ale jak siada w studio to wyciąga wypieszczonego przez technika shura z własną sygnaturą i gra.

I nad niczym się nie pałuję..wypraszam sobie...Z tego co piszesz to Ty masz problemy z odróżnieniem olchy od mahoniu czy lipy.

Dale Cooper pisze:I tak jak pisze ksantyp, gram już ponad 10 lat i tak nie wiem czy byłbym zadowolony z pracy lutnika. Pewnie kiedyś sobie coś skleję, ale wtedy będę miał tyle siana, że będzie mi wszystko jedno.

No tego nie wiesz co będzie kiedyś... może zestarzejesz się i na semihollow przesiądziesz ;)
Wizyta u lutnika to musi być świadoma sprawa.

Przepraszam Cię, ale z przykrością stwierdzam, że nie masz pojęcia o czym mówisz ;)
Jedna gitara? Wypieszczony instrument do studia? Ehh ;)

Ja jeszcze dodam, że jakość też można (po części) rozumieć jako powtarzalność. Weźmy przykład: MXR Distortion + ile kosztuje w sklepie a ile wyniesie złożenie go samemu? - różnica w cenie jest olbrzymia. Różnica jest taka, że kupujesz MXR, wiesz jak to brzmi, masz konkretne wymagania i dostajesz to co chcesz - kupisz 1000 takich efektów, każdy będzie grał tak samo, a jak robisz DIY to nie masz tej gwarancji - możesz dać najlepsze elementy, robić jak najdokładniej i może wyjść różnie - oczywiście różnica może być znacznie na plus, ale może też wyjść na minus.
Podobnie jest np z Gibsonem - kiedyś Les Paul wymyślił jakiś wzór, jakiś charakter brzmienia i płacąc za Gibsona, masz pewność, że dostajesz Les Paula, masz pewność że to brzmi jak Les Paul a nie tylko przypomina wyglądem i żeby tak działać trzeba mieć odpowiednią technologię, odpowiednich ludzi, odpowiedni materiał no i każdy musi być zadowolony - właściciel, pracownicy i klienci, a to kosztuje.

Cholera Dale, nie da sie inaczej tego opisać -piehdolisz farmazony.

Bez wątpienia, wygraleś internet! :D

Dale Cooper pisze:Przepraszam Cię, ale z przykrością stwierdzam, że nie masz pojęcia o czym mówisz ;)
Jedna gitara? Wypieszczony instrument do studia? Ehh ;)

To był konkretny przykład...ale jak widzę masz problemy z szerszym spojrzeniem niż swoje własne. Za to świetny jesteś w wybiórczym cytowaniu i bezpodstawnej krytyce...poproszę jakieś argumenty.

Sylwekk0 pisze:Ja jeszcze dodam, że jakość też można (po części) rozumieć jako powtarzalność. Weźmy przykład: MXR Distortion + ile kosztuje w sklepie a ile wyniesie złożenie go samemu? - różnica w cenie jest olbrzymia. Różnica jest taka, że kupujesz MXR, wiesz jak to brzmi, masz konkretne wymagania i dostajesz to co chcesz - kupisz 1000 takich efektów, każdy będzie grał tak samo, a jak robisz DIY to nie masz tej gwarancji - możesz dać najlepsze elementy, robić jak najdokładniej i może wyjść różnie - oczywiście różnica może być znacznie na plus, ale może też wyjść na minus.
Podobnie jest np z Gibsonem - kiedyś Les Paul wymyślił jakiś wzór, jakiś charakter brzmienia i płacąc za Gibsona, masz pewność, że dostajesz Les Paula, masz pewność że to brzmi jak Les Paul a nie tylko przypomina wyglądem i żeby tak działać trzeba mieć odpowiednią technologię, odpowiednich ludzi, odpowiedni materiał no i każdy musi być zadowolony - właściciel, pracownicy i klienci, a to kosztuje.

Nie wątpię w powtarzalność produkcji seryjnej..a właściwie masowej...tyle, że w tym momencie kupując takiego przykładowego LP decydujesz się na pewien kompromis...wiesz jakoś brak mi w tym odrobiny wyjątkowości, indywidualności....pomijam sygnatury.
Myślę, że nie jest problemem zrobienie wiernej kopii LP przez lutnika...bo chyba to masz na myśli?

Myślę że w Polsce nie ma takiego lutnika, który potrafi zrobić takie wiosło jak Gibson, jestem wręcz przekonany.

BTW Witkowski robił kiedyś takie wiosła w latach '90 za około 1500-1900, wtedy Epi g400 kosztowało 1100 we cenniku Intertonu, podaję dla porównania. Niektóre wychodziły fajne a niektóre nie... RAN zaczynał od takich wioseł, Mayones też na początku strugał KZMy - choć to akurat inna historia jest.
Ogólnie kto mógłby zrobić dokładnie kopie LP w Polsce?????

Adrian Pierożak z Gdyni. Jego kumpel załatwia drewno , on robi wszystko inne. Takie wiosła z 4 kafle , ale podobno już są mega.

To zamykając ten temat - kupcie sobie wiosło z napisem Pierożek, a ja będę grał na Gibsonach Faded :)

No i ciekawe jak taki lutniczy wytwór będzie się prezentował za lat kilka, bo o Gibsona się nie boję... a parę wykwitów polskiego lutnictwa widziałem w swoim życiu.


konczę staropolskim POWO :)

ksantyp pisze:kupcie sobie wiosło z napisem Pierożek, a ja będę grał na Gibsonach Faded :)

Howgh ;-)

To był konkretny przykład...ale jak widzę masz problemy z szerszym spojrzeniem niż swoje własne. Za to świetny jesteś w wybiórczym cytowaniu i bezpodstawnej krytyce...poproszę jakieś argumenty.

Ja idąc do studia miałem ze sobą 4 gitary, a Gutrie Govan zabiera tylko jedną i to jedyny egzemplarz jego sygnatury? :D Tak samo na koncerty jeździ z jedną gitarą? :D Ziom wyszedłeś Ty kiedyś na scenę z gitarą w ręku czy jesteś klasycznym przykładem bedroom warriora? Bo dokładnie na takiego wyglądasz, co o graniu ni w pięć ni w dziesięć :P

Dobra kończę bo zaraz się bany posypią :P

Tak właśnie. Wygrałeś internet :D

Nie wątpię w powtarzalność produkcji seryjnej..a właściwie masowej...tyle, że w tym momencie kupując takiego przykładowego LP decydujesz się na pewien kompromis...wiesz jakoś brak mi w tym odrobiny wyjątkowości, indywidualności....pomijam sygnatury.
Myślę, że nie jest problemem zrobienie wiernej kopii LP przez lutnika...bo chyba to masz na myśli?

No ok, jak ktoś chce wyjątkowość to idzie do lutnika ale jest wiele osób (w tym ja), które mają w głowie wykreowane brzmienia - słuchasz tych nagrań, koncertów, słuchasz tego Les Paula czy Telecastera i po prostu wiesz jak to brzmi i teraz np chcesz mieć Telecastera, kochasz to brzmienie, kształt, wiesz o co w tym chodzi i co robisz? - kupujesz Fendera, czy zlecasz zrobienie gitary lutnikowi? - ja bym kupił Fendera bo wiem, że dostanę to czego oczekuję, gdybym chciał coś wyjątkowego pewnie wybrałbym lutnika, chociaż bardziej np wolałbym poszperać w jakiś mniej znanych, dobrych markach.
Co do kopi Les Paula od lutnika - nie może zrobić wiernej kopii, bo trzymają go patenty (tzn zrobić może i zrobi ale prawnie taka gitara nie może zostać sprzedana, musi być jakaś różnica, choćby kąt załamania główki, cutway w korpusie, kształt główki itp więc już z tego tytułu "wierna kopia" odpada).

Jakoś na jesień ogrywałem sobie Flame LP IV i powiem Ci, że nie zauważyłem różnicy brzmieniowej,a w cale jakościowej...pewnie bym musiał mieć obok Standarda, żeby to było wymierne...no i cena 2,4 klocka.
Każdy gra na tym na czym lubi...albo na co go stać....mój kolega kupił harmonijkę ustną za 2 dychy w lidlu i też gra ;)

Ciekawi mnie jak się ma stosunek sprzedaży takich lutniczych wioseł na zachód od Odry...bo u nas...biorąc pod uwagę jak mało muzykalnym narodem jesteśmy to pewnie cienizna.

Sylwek, słuchasz nagrać, słyszyć Tele, słyszysz Strata czy LP. Ale nie zdajesz sobie trochę sprawy z tego, że te gitary, które słyszysz, to są gitary lutnicze, nie seryjne. Logo mają tylko dlatego, że lutnik, który gitarę wykonał, dostał pozwolenie od np. Fendera(bądź nawet pracuje dla fendera, jako master luthier) a artysta ma z tego ogromną kasę, promocje, sygnatury itd. Przykładowo, Tenacious D - koncerty na dwóch Gibsonach, prywatnie jeszcze niedawno Taylor i Takamine, teraz wiem, że Jack gra na gitarze w całości wyprodukowanej z grafitu, a Kyle na sprezentowanym od Neila Younga Gibsonie. A na koncertach dalej mają Gibsonki, bo mają z tego kasę.

Co do wzmianki o Flame LP IV, to o co chodzi z tym całym porównaniem do Standarda? Przecież Flame, to nawet nie jest LP, ma tylko jego kształt - pomijając oczywiście cut i grubość samej deski.

Brzmienie zbliżone..cena prawie trzy raz mniejsza. Tylko tyle.

Nie No tu sie nie zgodzę.. Brzmienie różni sie makabryczne.

conscious pisze:Nie No tu sie nie zgodzę.. Brzmienie różni sie makabryczne.

Pamiętam tylko wrażenie jakie na mnie zrobił bo było to jakiś czas temu. Grałem wtedy na dwóch niby LP a pamiętam, że różniły się od siebie. Kwestia przetworników i drewna, ale ten z mahoniu przypominał mi Gibola. Z tymi flame'ami to też trzeba sztukę ustrzelić...no to jest właśnie to o czym rozmawiamy.

Zakończmy już tą dyskusję..bo nie widzę kompromisu... to bardzo dobrze. Każdy ma jakieś swoje odczucia, przekonania, wartości co do sprzętu i to nie podlega wątpliwości. Ja wiem, że teraz jeszcze uważniej będę słuchał swoich potrzeb przy wyborze sprzętu. Dla mnie wartością nadrzędną jest brzmienie, zaraz potem wygoda i jakość wykonania...wszystko to za rozsądne pieniądze.
Jestem tylko zdania, że to co lubi większość niekoniecznie musi być dobre dla mnie i tyle. Dziękuję i życzę spokojnej nocy :)

No właśnie o to chodzi, że Flame ze względu na olche w korpusie, nie zabrzmi podobnie do typowego LP.