[sobczuk21] IroMaiden - Wasted years

kavoo pisze:https://www.youtube.com/watch?v=i64asW2VNco

Niezły angielski..

kavoo pisze:https://www.youtube.com/watch?v=i64asW2VNco

Z dedykacją dla wszystkich, którym słoń na ucho nadepnął i nie słyszą różnicy pomiędzy ósemką a szesnastką. Tak na zasadzie wizualnego potwierdzenia zapisu nutowego z oficjalnego songbooka, który zamieszczałem na pierwszej zakładce wątka. Polecam zwłaszcza fragment od ok. 1:50.

Serio - niektórzy wypowiadający się tutaj powinni poważnie przemyśleć, czy kompletny brak słuchu i umiejętności rozróżniania wartości nutowych nie predestynuje ich raczej do smażenia naleśników w barze mlecznym niż do grania na gitarze... a paru takich tutaj dostrzegam.

Lubię tego gościa, ale podałeś bardzo zły przykład nauczyciela "nuta w nutę". Gość uczy np takiej profanacji https://www.youtube.com/watch?v=B_rsyWQwRHI

Po pierwsze - w większości kursów LL instruktorzy uczą tak, żeby efekt był optymalny w przypadku gdy jeden gitarzysta gra pod backing track, więc często riffy są "uśredniane" (jeśli w oryginale obie gitary grają nieco inaczej). Najlepszym przykładem jest Can I Play With Madness, gdzie podczas zwrotki jedna gitara gra akordy, a druga głównie szesnastki na pustej strunie D. W kursie LL Danny Gill to łączy w jeden riff. W The Number of the Beast Murray i Smith też grają "każdy swoje", więc to, co pokazuje Danny Gill, jest właśnie taką średnią arytmetyczną.

Po drugie - biorąc pod uwagę fakt, że TNotB znam jak własną kieszeń, mam w domu oficjalny songbook z zapisem nutowym i wielokrotnie słuchałem Master Tracków tego kawałka (zarówno Lead Guitar Track jak również All Guitars Track)... podaj jakieś merytoryczne argumenty popierające twoją teorię "profanacji". Jeśli oczywiście nie obawiasz się brnąć głębiej w kompromitację :-)

kavoo ja już Cię coraz mniej rozumiem. Na początku sam mówisz, że powinno się grać kawałki nutka w nutke i każde odejście od oryginału jest nie do przyjęcia, a teraz popierasz "średnią arytmetyczną" jak to nazwałeś. Sam sobie już zaprzeczasz chłopie :)

kavoo pisze:Po pierwsze - w większości kursów LL instruktorzy uczą tak, żeby efekt był optymalny w przypadku gdy jeden gitarzysta gra pod backing track, więc często riffy są "uśredniane" (jeśli w oryginale obie gitary grają nieco inaczej). Najlepszym przykładem jest Can I Play With Madness, gdzie podczas zwrotki jedna gitara gra akordy, a druga głównie szesnastki na pustej strunie D. W kursie LL Danny Gill to łączy w jeden riff. W The Number of the Beast Murray i Smith też grają "każdy swoje", więc to, co pokazuje Danny Gill, jest właśnie taką średnią arytmetyczną.

Po drugie - biorąc pod uwagę fakt, że TNotB znam jak własną kieszeń, mam w domu oficjalny songbook z zapisem nutowym i wielokrotnie słuchałem Master Tracków tego kawałka (zarówno Lead Guitar Track jak również All Guitars Track)... podaj jakieś merytoryczne argumenty popierające twoją teorię "profanacji". Jeśli oczywiście nie obawiasz się brnąć głębiej w kompromitację :-)

Pierwszy riff jest grany w oryginale kostkowaniem z góry, a nie naprzemiennym, co stanowi istotną różnicę w brzmieniu. Z góry brzmi bardziej staccato i to jest różnica którą można przyrównać do mocno krytykowanego przez Ciebie intro Sobczuka.
Ja też lubię jak cover jest zrobiony maksymalnie zbliżony do wersji oryginalnej. Ale nie podoba mi się zajadły sposób krytyki z obrażaniem uczestników forum.

rafff12 pisze:Powiedz mi czy ty grając (cokolwiek) opierasz się tylko na dokładnym odegraniu nutek z papierka ? bo mam takie wrażenie że tylko tym żyjesz !!! ciągle się do nich odnosisz w swojej przemowie.

I bardzo dobrze, przynajmniej ja, jako nieznający nut niniejszym sypię głowę popiołem. To analfabetyzm (ups.. przepraszam.....)

sobczuk21 pisze:kavoo ja już Cię coraz mniej rozumiem. Na początku sam mówisz, że powinno się grać kawałki nutka w nutke i każde odejście od oryginału jest nie do przyjęcia, a teraz popierasz "średnią arytmetyczną" jak to nazwałeś. Sam sobie już zaprzeczasz chłopie :)

Nawet słowem nie POPARŁEM "średniej arytmetycznej". Wytłumaczyłem jedynie dlaczego w przypadku niektórych kawałków podczas takich kursów pokazywane są riffy "uśrednione" zamiast oryginalnych.

Jak się uczę jakiegoś kawałka, to nie opieram się na takich kursach (mimo, że biorę je pod uwagę), tylko słucham i porównuję z zapisem nutowym. W przypadku niektórych kawałków Maiden mam luksus w postaci master tracków, więc nie muszę się przebijać słuchem przez miks. Na tabulatury patrzę jedynie w oficjalnych songbookach z uwzględnieniem wartości nutowych zapisanych powyżej nich (cały czas porównując to z oryginałem).

Kursy LL też nie są do końca precyzyjne (mimo, że są dużo wierniejsze niż łupanie z tabulatur na Songsterze). Pierwszy przykład z brzegu - początek solo 7th Son, którego aktualnie się uczę. Andy James na swoim kursie zaczyna je od ćwierćnuty, podczas gdy w zapisie nutowym są dwie ósemki (które DOKŁADNIE słychać nawet w miksie).

Zawsze uważałem (i nic tego nie zmieni), że jeśli ktoś bierze się za naukę jakiegoś kawałka, to powinien nauczyć się grać go 1:1 jak w oryginale. Zarówno pod względem samch nutek, jak również pod względem akcentowania i artykulacji. Nie po to, żeby uchodzić w oczach jakiegoś tam stringa za kserokopiarkę, tylko po to, żeby uczyć się nowych technik, form ekspresji. Z każdego gitarzysty da się do własnego stylu zaadoptować coś dobrego... ale żeby to osiągnąć, trzeba się nauczyć jak najwierniej odwzorowywać jego styl. Przy graniu na własną modłę z tabulatur to nie wyjdzie, sorry. Dlatego jeśli uczę się jakiegoś numeru, to uczę się TEGO NUMERU a nie zasuwam mniej lub bardziej luźną IMPROWIZACJĘ na temat tego numeru.

Twoje umiejętności akurat oceniam na tyle wysoko, że pozwoliłem sobie na konstruktywną krytykę popartą odpowiednimi materiałami, bo uważam że jak na twój poziom akurat ten cover dupy nie urywa i stać cię na dużo więcej. Tym bardziej, że 90% tego forum to nastoletnie "wannabe", które pod każdym coverem wypisują "achy" i "ochy" niezależnie od jego poziomu. Takie pochwały są ci kompletnie niepotrzebne. Tak samo jak pochwały "po znajomości" od jakichś stringów, dla których twój cover z poplątanymi wartościami nutowymi jest ekstra, a w sąsiednim wątku wytykają nierówności w biciu. Iście szczere i rzetelne pochwały XD

Szczera rada chłopaku - nie zadowalaj się przeciętnością, która dla ciebie jest zaledwie podłogą a dla innych aż sufitem. W odróżnieniu od forumowych wypełniaczy z ciebie będą ludzie. Przeanalizuj sobie ten zapis nutowy który dałem ci na początku i zagraj to intro tak jak jest w nim rozpisane - założę się, że wyczujesz zajebistą różnicę, bo w twoim coverze dźwięki na progach są zbyt krótkie i urywane, a powinny wyraźniej i dłużej wybrzmiewać (właśnie to tworzy cały klimat tego intro).

Panowie, widzę, że w niedzielne popołudnie nie macie nic lepszego do roboty ;)

O, wpadłem na pomysł. Zmień nazwę z "Wasted Years guitar cover" na "Wasted Years guitar interpretation", myśle że Kavoo będzie zadowolony.

Zabawny topic. Zaiste.

Nietypowo zacznę od oceny covera: Nie jestem znawcą Ironów. Nie posiadam: winyli, skarpet Final Frontier, wszystkich zapisów nutowych(włącznie z zmiętoloną kartką oryginalnych manuskryptów z allegro)/partytur. Jak dla mnie jest ok i tyle :). Osobiście wolę więcej "wkładu własnego" - im bardziej dalekiego od oryginału i pokopanego tym lepiej. Ale każdy ma swoje preferencje.

Teraz przejdźmy do rzeczy:

jeśli ktoś bierze się za naukę jakiegoś kawałka, to powinien nauczyć się grać go 1:1 jak w oryginale. Zarówno pod względem samch nutek, jak również pod względem akcentowania i artykulacji.

Można by rzec za klasykiem: "Kończ… waść!… wstydu oszczędź!…". Przesłuchałem Twoich(wow aż dwóch! niesamowite doświadczenie i staż! prawdziwe portfolio muzyka!) coverów na kanale youtubowym. I wiesz co? "Moneytalks" grane z zapałem 80letniego staruszka przyprawiło mnie o złowieszczy uśmiech, rodem z tworów Guya N Smitha. Twoja riffowa artykulacja(tam) to faktycznie "kupa"(tym razem cytowałem Ciebie). Sprzęt w niczym nie pomógł.
Natomiast w "Time" słyszę próbę kalkowania 1:1 bez: luzu w łapie, brzmienia z łapy. Czyli bez jakże potrzebnego w takich numerach feelingu. Niektórych braków nie da się zatuszować ładnym efektem(szczególnie dosłownych niedociągnięć).
W związku z tym pytanie do autora: dlaczego mimo, że nie nauczyłeś się tych utworów "1:1 jak w oryginale (...) również pod względem akcentowania i artykulacji", zagrałeś je ? I jeszcze bezczelnie upubliczniłeś? :)

Dlatego jeśli uczę się jakiegoś numeru, to uczę się TEGO NUMERU a nie zasuwam mniej lub bardziej luźną IMPROWIZACJĘ na temat tego numeru.

Słychać na kilometr, że improwizacja jest Ci obca. Że: tworzenie, nagrywanie, miksowanie, występy na scenach, prace zespołowe i ogólnie prawdziwe znaczenie słowa MUZYKA są Ci obce. Podstawowa umiejętność, której nie nabyłeś za młodu, to pokora. Bez tego kończy się właśnie tak: z bólem dupy w internetach.

Szczera rada chłopaku - nie zadowalaj się przeciętnością, która dla ciebie jest zaledwie podłogą a dla innych aż sufitem. W odróżnieniu od forumowych wypełniaczy z ciebie będą ludzie.

I takie złote rady oraz wizje świetlanej przyszłości muzycznej daje/miewa człowiek, który udostępnił aż DWA covery? Podkreślam: covery(nieudolne 1:1), nie własną twórczość... Pokora. Pokora. Pokora.

I jeszcze:

@up
nie przesadziłeś trochę?

@top
narzekań kolegów nie czytałem, tylko to co tu na górze, więc jeśli nic nowego nie wniosłem to wybacz:

kalka nie jest, ale słucha się całkiem przyjemnie, tylko solo spartaczyłeś. co mnie zastanawia natomiast to ta koszulka metallicy... naumyślnie wytworzony dysonans poznawczy czy zwykły przypadek?

Przesadził, szczególnie, że nie doszukał się kavoo na soundcloud. Więc cyferki stanowczo nieteges.

A z tą koszulką, to co za dysonans? Gdyby grał Megadeth, to rozumiem, że za koszulkę Metallicy powinny kontrolne pomidory polecieć; albo polski hymn w koszulce z flagą [wstawić...]

fordfulkerson pisze:Nie jestem znawcą Ironów. Nie posiadam: winyli, skarpet Final Frontier, wszystkich zapisów nutowych(włącznie z zmiętoloną kartką oryginalnych manuskryptów z allegro)/partytur. Jak dla mnie jest ok i tyle :).

Jako żywo przypomniał mi się cytat z jednego z forumowiczów (który nota bene inny forumowicz nawet ma w stopce), klasyka tego forum: "Ja tam się nie znam, ale się chętnie wypowiem" XD

Reszty nie komentuję, bo widać żeś chłopcze w dupie był i gówno widział :-)

Panowie z takimi ludźmi się postępuje skutecznie. Nie ma co delikatnie.

Nadrobiłem Soundclouda. Jeżeli chodzi o covery to tutaj np już na samym początku Ty i metronom idziecie osobno:
https://soundcloud.com/kavoo/iron-maide ... eliness-of
Tak fantastyczny słuch a nie umiesz zagrać równo? Artykulacja/brzmienie z łapy znowu jest bardzo słabiutkie. Na rytmie za to słychać progres w stosunku do tego nagrania z Youtube'a.

A teraz wyjdźmy z coverów i wróćmy do okolic Twojej eksperckiej wiedzy i sądów:

Zaprzecz temu, że scenę widziałeś tylko z perspektywy widza a o studiu wiesz jedynie z opowiadań. Zaprzecz temu, że oprócz "Rock Ballad improvisation" - gdzie non stop poruszasz się w tych samych fragmentach gryfu, artykulację masz jak po ok 1.5 roku grania(czyli płaską, śladowe vibrato, znowu zero feelingu) [co np dla odmiany u 6strings aż się wylewa z słuchawek] - posiadasz swoje własne, dobrze zrealizowane kawałki. No dalej. Jesteś typem internetowego cwaniaka, który swoją wielką karierę odbywa w domu. Nie byłoby w tym nic złego - ale Ty próbujesz przekonać wszystkich do swojego: niesamowitego słuchu, wiedzy, porad ubliżając im jak wlezie(czytałem te cudowne wypowiedzi). Wiadomo, że Twoim sposobem obrony(polega on na ubliżaniu) będzie teraz wjeżdżanie na mnie. Apropo gówna- uważaj, bo w końcu zrobisz kupę ze złości i ktoś Cię wyciągnie z piaskownicy.

No, kurde, aż mam ochotę wystawić swoje dzieła pod krytykę tego pana :)

Up mój komentarz był wywołany reakcjami na to, co pisał kavoo o sobie i innych. Normalnie piszę najzwyklejsze komenty ;) .

kavoo pisze:Poza tym żeby coś obiektywnie skrytykować nie trzeba umieć zagrać to lepiej. Jakoś nie słyszałem, żeby najbardziej cenieni krytycy filmowi mieli w swoim dorobku długą listę wyreżyserowanych filmów, a mimo to jakoś nie przeszkadza to im odróżnić film wybitny od pospolitego :-)

Przejdź się chłopcze do Tomasza Raczka i powiedz mu, że się gówno zna i nie powinien być krytykiem filmowym, bo w żadnym filmie nigdy nie zagrał i nie ma w swoim dorobku kilkudziesięciu wyreżyserowanych filmów, za które zebrał żniwo Oscarów, Złotych Palm i Złotych Niedźwiedzi :-) Z pewnością przyciśnięty do ziemi ciężarem gatunkowym twojej argumentacji zawstydzi się tak, że da sobie siana z zawodem krytyka filmowego i zajmie się sprzedażą zieleniny na bazarze :-)

Znasz powiedzenie "psy szczekają, karawana jedzie dalej"? Dokładnie taka jest moja reakcja podczas lektury twoich wypowiedzi :-)

A tak na marginesie - trzeba być nieźle zakotwiczonym w rozwoju dzieckiem neostrady, żeby w wątku dotyczącym wykonu jednego forumowicza komentować wykony innego forumowicza LOL XD

dead2582 pisze:No, kurde, aż mam ochotę wystawić swoje dzieła pod krytykę tego pana :)

Poczułeś ten dreszcz emocji, co? Przyszedł pan znikąd, napisał kilka postów na krzyż i od razu wykreował się na alfę i omegę XD

fordfulkerson pisze:Panowie z takimi ludźmi się postępuje skutecznie. Nie ma co delikatnie.

Pozwolisz, specu od miotły, że sami będziemy decydować o tym, co sądzimy o innych. Ja niniejszym uznaję cię za właśnie speca od miotły, li tylko za takie nawoływanie. Tego tu nie było; i myślę, że być nie powinno.

hehhehe, czipsów brakło, choć zaopatrzenie miałem poważne, haha
dobrze, że browarów zawsze mam pod dostatkiem

:D

A tak już na zasadzie podsumowania tego egzotycznego występu ;-)

fordfulkerson pisze:Normalnie piszę najzwyklejsze komenty ;) .

Pomijając dwa hejty pod moim adresem... normalnie wszystkie trzy najzwyklejsze? WOW!!! XD