Moi drodzy.... Vintage to jest np. butelka słodkiego Tokaju albo Porto z 1983 roku, ale nigdy nim nie będzie patykiem pisane, jot dwadzieścia trzy, ryk, byk, pokusa, bądź komandos, bez względu na wiek. Vintage to jest np. starusieńki Aston albo Rolls Royce, a poza kręgami monarchów i szejków również merc albo buma czy inny Mustang, ale nigdy trabant czy maluch, chyba, że wyłącznie w sensie ironicznym. Vintage to mogą być meble antyczne, z dworu królewskiego, lecz również mieszczańskie ale nigdy paździerze z ikei. Vintage to może być stary Gibson albo Fender, albo Rickenbacker na przykład....
jednak "gitary wintycz" są całkowitym zaprzeczeniem znaczenia swojej nazwy. Korporacyjne pachoły z John Hornby Skewes zeszmaciły nazwę będącą synonimem wiekowej szlachetności, nadając ją budżetowym imitacjom gitar znanych i lubianych. Za marketingowym majstersztykiem zazwyczaj jednak kryje się zdrada. Producentowi żal było wydawać pieniędzy na dopilnowanie uczciwego, porządnego wykończnenia, czy nabicia progów - nie inaczej klientowi znanemu jako Sulther. Dlatego jest jak jest. To nie są nie wiem jakie wypasy i żadna ilość pozytywnych opinii tego nie zmieni, tak długo, jak będą wydawane przez osoby niekompetentne. Mielonka z Tesco pt. pewniak za 3,99 nadaje się może jako pasza dla psa sąsiada, ale honorowy człowiek swoich gości tym raczej nie podejmie. Podyskutujcie sobie o kwestiach smaku, jeśli entuzjazm wciąż dopisuje.
Ostrzegam, jeśli nie masz silnych nerwów i dystansu do samego siebie, przerwij natychmiast czytanie tego posta.Reverend pisze:czinczanczon pisze:Widzac napis Gibson to odrazu w glowie jest podswiadomosc ze jest lepszy
Yhm, uogólniaj dalej, śmiało. Większość tutaj nie jest laikami i wie, że Gibson nie jest najlepszy. Powiedz mi jeszcze tylko - na czym grasz i ile tych Gibsonów porównałeś z tańszymi odpowiednikami? :)
Niestety, w postach "cingciangcionga" jest ziarno prawdy....
Jeszcze 20 lat temu pachoły nie chodziły do gitarowych custom shopów. A dziś?
Dzisiaj coraz częściej tzw. poważne instrumenty kupuje się po to, żeby zaspokoić próżność, pokazać się z towarem pożądanym, zdobyć namacalny dowód swojego statusu przede wszystkim majątkowego. Mógłbym powstrzymać się przed wyrażeniem opinii, że Gibson, Jackson oraz liczne inne niegdyś legendarne marki skurwiły się, lecz czy to by cokolwiek zmieniło? Jeśli nie powiesz obrzydliwie spasionej pannie, że wygląda jak świnia, to co prawda oszczędzisz przykrości i jej i jej facetowi, jednakże nie ma szans, by ona od tego wyładniała.
Większość z was, szanowni państwo użyszkodnicy forum tego i wielu innych, niestety jest laikami, którym wydaje się, że potrafią grać (wiem, bo w bądź co bądź, dużym mieście bezskutecznie szukam gitarzysty z prawdziwego zdarzenia od lat już); wydaje się, że potrafią zdefiniować czym jest dobry instrument (posługując się kryterium innym, niż cena, popularność marki, modelu i kraju produkcji). Wielu z was jest gawędziarzami (jeśli idzie o dobrze brzmiące nagrania, to oprócz Dale'a i Mańkastrata nie potrafię w tym momencie wskazać z głowy nikogo). Mam ogromną ochotę zapytać o twórczość własną każdego z moich "ulubionych" członków, jednak tego nie zrobię, trochę z litości, a trochę z ciekawości, kiedy sami się domyślą, iż stanowi to rodzaj parytetu dla ich mozolnych wypocin. Wielu z was jest przydupasami i mazgającymi się hipokrytami bez zdolności stawienia czoła krytyce, którzy z miejsca obrażają się i nadają do klawiszy, gdy przywali im się w łeb gorzką prawdą o samych sobie.
Tak, jak plemienni wojownicy przechodzą bolesne rytuały inicjacyjne; tak, jak karatecy obskakują od czasu do czasu solidne bęcki na sparringach; tak artysta musi czasem przyjąć na klatę kubeł szamba, w przeciwnym razie nie nadaje się do pracy w tym biznesie i do końca życia będzie co najwyżej hobbystą.
Dlatego apeluję do wszystkich, aby nie uciszali głosów krytyki, dla dobra własnego i innych. W przeciwnym razie ryzykujecie metamorfozę forum dyskusyjnego w kółko wzajemnej adoracji.
Pozdrawiam.