Złamany kabel gitarowy

Cześć, udało mi się rozwalić kabel gitarowy, prawdopodobnie gdzieś przy samym jacku. Efekt jest taki, że przy wyższym natężeniu dźwięku (np. gra akordami) momentami dźwięk zanika. Przy grze solówkowej problem występuje w mniejszym stopniu, zwłaszcza, jeśli artykulacja nie jest zbyt ekspresyjna i gram raczej cicho.

Jako, że mam pod ręką lutownicę, jakieś termokurczki też by się znalazły, to pomyślałem, żeby najpierw spróbować naprawić. Jest to oryginalny kabel Fendera, z rozkręcanymi wtyczkami. Mam pewne doświadczenie z naprawianiem słuchawek czy kabli głośnikowych bez oplotu. Czy jest coś na co powinienem dodatkowo zwrócić uwagę w przypadku kabla od gitary? To ekranowanie trzeba jakoś specjalnie umocować do wtyczki? Czy może się nie bawić w naprawę bo i tak nie zrobię tego w domowych warunkach jak trzeba?

Bez problemu - ciachasz, odizolowujesz, lutujesz. Bardzo ważna jest jakość lutu, tyle.

Jest jeden punkt, na który trzeba zwrócić uwagę. Rzuć okiem na ten obrazek

Czarna warstwa pod ekranem jest warstwą przewodzącą, Kiedyś zdejmując izolację z żyły uciąłem wszystkie trzy warstwy razem i po zlutowaniu ta czarna zetknęła się z kroplą cyny. Co ja się namordowałem, żeby rozwiązać ten problem, aż wpadłem na pomysł, żeby pomierzyć opory izolacji. Tnij tak, żebyś miał widoczne ze 3 mm białego igielitu.
Oczywiście jest to zależne od typu kabla, być może w tym Twoim taki problem w ogóle nie występuje.

Własnie miałem napisać, że fenderowskie kable tak nie mają (w każdym razie mój tak nie ma). O tym dinksie nie pomyślałem, a to faktycznie może być zonk. Ja zawsze tnę tak, żeby każdej warstwy trochę wystawało, może dlatego nie musiałem pamiętać o takich rzeczach

Ok dzięki za porady. Jak na złość kabel znów zaczął stykać . Może coś się rozruszało jak rozkręciłem końcówki, żeby zobaczyć jak to jest zarobione, także nie mogę teraz ustalić który koniec robił problemy... No nic, potestuję, posłucham, może w którymś momencie problem powróci to będę przelutowywał. A co do tej jakości lutu - mam zwykła cynę do miedzianych kabli i jakąś kalafonie do pobielania.

Jeżeli nie umiesz lutować, nie bierz się za to, bo będzie ci pękać lut i znowu robota od początku. Niech Ci to zrobi ktoś, kto ma pojęcie. Kabel pracuje, więc lut musi być porządny, dobrze wygrzany i nie "nafajdany".

Kalafonia nie służy do żadnego "pobielania"...

OK, czyli proponujesz pobielać bez kalafonii? Cyna na surowy kabel? Co to ma dać, poza tym, że ciężej się będzie rozprowadzać? No i co masz na myśli pisząc "porządny lut"? Bo przyznam, że ze sprzętem audio poza jakimś złamanym kablem od słuchawek czy tanich głośników nie mam doświadczenia w lutowaniu.

Karls - co to znaczy "pobielać"? Według mnie pobielanie polega na pokrywaniu końcówek przewodów niewielką ilością stopu cyny. Kalafonia nie ma tu nic do rzeczy. Kalafonia to topnik, zresztą niejedyny dostępny na rynku.

Porządny lut Ci opisałem - musi być dobrze wygrzany i nie "nasmarkany", nie może być za dużo cyny

Widzę, że nie za wiele wiesz o lutowaniu, bezpieczniej dla Ciebie będzie dać komuś 10 zł, żeby Ci to zrobił, chyba że chcesz sam sobie poćwiczyć - akurat na kablu to ćwiczenie bezpieczne i niewiele kosztujące.

Przede wszystkim żeby nie zrobić zimnego lutu OBA elementy lutowane muszą przekroczyć temperaturę topnienia cyny. Jeśli używasz lutowia z topnikiem w środku, to nic więcej nie jest Ci potrzebne. Lutownica z cienkim grotem o dość wysokiej temperaturze.
Lutowanie kabla jest o tyle bezpieczne, że nawet jak wszystko zalejesz cyną, to najwyżej kabel nie będzie działał, nic więcej Ci się nie popsuje...

jpk pisze:Przede wszystkim żeby nie zrobić zimnego lutu OBA elementy lutowane muszą przekroczyć temperaturę topnienia cyny. Jeśli używasz lutowia z topnikiem w środku, to nic więcej nie jest Ci potrzebne. Lutownica z cienkim grotem o dość wysokiej temperaturze.
Lutowanie kabla jest o tyle bezpieczne, że nawet jak wszystko zalejesz cyną, to najwyżej kabel nie będzie działał, nic więcej Ci się nie popsuje...

Dokładnie tak. Ja w ogóle używam płynnej kalafonii (na denaturacie), w której zanużam końcówki przewodów na ułamek sekundy (cyny używam bez rdzenia z topnika), potem wygrzewam przewody i cyną nie dotykam grotu, tylko właśnie przewodu - cyna topi się na przewodzie. Dzięki temu lut jest wygrzany zawsze. Z temperatura też nie można przesadzić, bo zacznie się izolacja topić.

Jak za dużo nasmarkasz cyny, mogą być przebicia na kablu i charakterystyczne "pierdy". Ja lutuję tak, że cyna tylko "skleja" elementy, lut jest minimalny.