Witam.
Moja sytuacja w skrócie wygląda tak: w sierpniu rozpocząłem naukę gry na gitarze klasycznej, ale że jestem niecierpliwy, to od razu dokupiłem też gitarę elektryczną. W tej chwili zależy mi przede wszystkim by opanować przejścia pomiędzy akordami na klasyku (przynajmniej tymi ośmioma podstawowymi) i w to wkładam najwięcej czasu i energii, a elektryka mam do "zabawy". Tzn. ćwiczę na nim drabinki i inne tego typu schematy. Ów elektryk to Yamaha Pacifica 112j. Gitara polecana tutaj wielokrotnie i też w oparciu o to forum zakupiona. Sama gitara jest spoko, wiem, że ma potencjał, mój egzemplarz ma co prawda jedną usterkę, do naprawy której zabieram się jak pies do jeża, ale poza tą usterką wszystko jest w jak najlepszym porządku. Problem w tym, że nie do końca mi ona leży. Mam krótkie i troszkę grubsze palce i w tej chwili, gdzie nic nie umiem, nie mam wprawy itp. nie mogę zagrać na niej akordów, ciągle haczę o sąsiednie struny itp. Brat ma Corta X-2, gdzie gryf jest szerszy, chyba bardziej mi podchodzi. Chyba, bo brat ma gitarę dla leworęcznych, więc nie mogę tego sprawdzić na 100%. Sam teraz zastanawiam się, czy nie zmienić Yamahy na np. Corta M-200. Tylko, czy to ma sens ? Czy faktycznie szukać gitary z ciut szerszym gryfem, czy też robić swoje na klasyku, a z czasem jak proporcje się zamienią i to klasyk będzie od czasu do czasu, a ja zaangażuję się mocniej w "dogadanie" się z Pacificą, wprawa sama przyjdzie i to co mi dziś przeszkadza będzie tylko wesołym wspomnieniem ?
