Wartość gitar elektrycznych po czasie.

Zazwyczaj im gitara starsza tym lepsza (i droższa). Na pewno dotyczy to drogich gitar, jak na przykład Gibson itp. Ale właśnie - do jakiego progu cenowego/jakościowego to działa? Czy jeśli mam np. Epiphone Les Paul 100 za 700zł, będę o niego dbał i wspaniale go rozegram to za 10 lat mogę go sprzedać dwa razy drożej? Jak to jest?

Wiosło musi mieć wartość i określoną serie. Popatrz na rynek: czemu epi z korei to same customy i standardy? Ewentualnie jest to jeszcze studio ale rzadko. Jeśli chcesz zarobić to musi być to też wiosło z korzeniami: japonia/usa najlepiej, chiny słabo się sprzedają bo jakość jest inna. Najlepiej jest leżakować wiosło od 1000zł wartości początkowej.

Wysłane z mojego ZTE V987 przy użyciu Tapatalka

Trzeba patrzeć też na początkowa wartość wiosła, nie wartość cenową, a jakościową. Bo co zostało stworzone paździerzem, nie skończy jako świetna deska. Druga sprawa, to wykonanie wiosła, musi ono być nienaganne, bo po latach każde niedociągnięcie będzie odczuwane o wiele bardziej. No i to, że wiosło z Chin zawsze będzie z Chin, i nawet jak będzie super lux, to nic to nie zmieni.
A taka sprawa, jak chcesz rozegrać gitarę? Żeby coś dobrze rozegrać, to musi być co do tego jakaś baza. Paździerza się nie rozegra nigdy. Ot to tak ode mnie.

kubzun pisze: Bo co zostało stworzone paździerzem, nie skończy jako świetna deska.

patrz niesamowity sentyment do sklejkowych japonskich popierdulek z lat 60tych i 70tych. wystarczy
odgrzebac na strychu, zrobic fotke, dopisac przy tym "vintage" i idzie jak swieze such.. eee, tego, buleczki.

No i to, że wiosło z Chin zawsze będzie z Chin, i nawet jak będzie super lux, to nic to nie zmieni.

trzymalem kiedys w lapie wioslo z Chin, chyba za ponad 7 tysiow. sa Chiny i Chiny.

jesli masz na mysli ewerpleje, sałndery i insze wizjony, nie obrazaj Chin. albo lepiej: wskaz pochodzenie tych firm i ich produktow.

. Paździerza się nie rozegra nigdy. Ot to tak ode mnie.

odszukaj bezcenny watek z (niezamierzonym) slepym testem Boba. ktos chcial od niego gitarke, ogral, same plusy, brzmienie zajebiste, ostatnie pytanie, "z jakiego drewna korpus?" "ze sklejki." "to nie biore."

co innego zle wykonczone niewiadomo co. ale nierozgrywalnosc tu jest efektem niegrywalnosci. np. poprzez beznadziejnie ostre progi czy wichrujacy sie gryf.

kubzun pisze:Trzeba patrzeć też na początkowa wartość wiosła, nie wartość cenową, a jakościową.

Właśnie z tym mam problem, bo nigdy nie grałem na gitarze elektrycznej lepszej niż Epiphone Les Paul Standard za 1400 zł, więc nie mam porównania co jest dobre, co średnie, a co słabe. Chciałbym kiedyś zobaczyć, jak to jest grać na 40 letnim Gibsonie... Marzenia.

starahuta
No właśnie, często te "true Vintage Japan lata '70" to zwykłe badziewia. Ale nie zawsze. Wiadomo jak jest.
Chiny i Chiny, to prawda. Ale mam tu na myśli masówkę, chińską produkcję, gdzie postępuje się według danych norm. Nawet nie tak, gdzie utrzymuje się pewne minimum, to bardziej pasuje. Squiery, epiphony i inne gitary, gdzie nie dość, że wykończenie jest słabe, to i materiały są niewiadomo czym. Wiadomo, że i Chińczyk może srobić coś świetnego, ale chciałem tu podkreslić istotę chińskiej produkcji, w której stawia sie na masówkę. Bo jesli w Chinaj z taśmy schodzi 1000 Epiphonów, w USA za ten czas zrobią 10 gibsonów. Masówka a masówka, widzimy różnicę.
A co do paździerza, każdy chyba zna koreańskie epiphony czy squiery ze sklejki, które grają dobrze hehe ale zostały one stworzone jako raczej niskie modele, i wciąż nimi pozostają, wcale nie osiągają zawrotnych wartości, choć walorów brzmieniowych odmówić im nie można.
Wszyscy wiemy, o co chodzi :)

Uzywane epi z korei sa i tak tansze niz kiedys kosztowaly, zlym tropem idziecie.

Rock4Ever pisze:Chciałbym kiedyś zobaczyć, jak to jest grać na 40 letnim Gibsonie... Marzenia.

Mógłbyś się rozczarować jeżeli gitara te 40 lat przeleżała w szafie.

Generalnie gitara traci jakieś 30-40% wartości zaraz po opuszczeniu sklepu. Windowanie ceny może się rozpocząć w przypadku gdy dany model jest nieprodukowany, produkcja została przeniesiona (np japońskie Fendery, Burny, Orville, Tokai), zmieniono metodę produkcji (PRS prefactory), masterbuildy i limitowane serie (pierwsza seria Vki i Explorera) lub modele wypromowane przez artystów (stare modele Gibsona i Fendera, chociaż inna sprawa, że po tylu latach jest ich już niewiele) no i mimo wszystko muszą dobrze brzmieć. Jak kupisz sobie teraz np. Les Paula, który jest produkowany w ilości kilkuset sztuk na dzień, to nie masz co liczyć na to, że wartość takiej gitary wzrośnie. Chyba że w Nashville pieprznie meteor. Gibson ostatnio stara się promować jakieś limitowane, kolekcjonerskie edycje za ogromną kasę, ale też wartość takiego modelu wzrośnie (może) w ciągu kilkudziesięciu lat.

Ceny azjatyckich wioseł są często wywindowane ponad poziom, co widać na przykład na hrguitars ;)