22-04-2016 21:42
Cover to cover. Interpretacja to interpretacja.
Jedna zasadnicza rzecz - interpretację można zrozumieć wówczas, gdy ktoś potrafi perfekcyjnie zagrać wiernie z oryginałem, ale pozwala sobie na własne wyrażenie emocji związanych z danym utworem.
Jeśli ktoś nie ogarnia skomplikowanych kawałków i gra je tak jak potrafi, to nic strasznego czy zasługującego na równanie z ziemią. Każdy kiedyś zaczynał, bo nawet jeśli ktoś gra od XX lat, to zawsze znajdzie się kawałek, z którym będzie miał problem. Zakładam, że tutaj mamy do czynienia z takim przypadkiem, dlatego pokazałem palcem co jest źle.
Ale jest też drugi przypadek - sytuacja, w której dany delikwent nie potrafi zagrać jak w oryginale i kaleczy cover jak siemasz... po czym próbuje na siłę przekonać wszystkich naokoło (a przede wszystkim samego siebie), że "taki właśnie miał zamysł i to, co zagrał, to dowolność interpretacji". Dla mnie taki delikwent to pospolity jełop - nie dlatego, że nie potrafi zagrać jak w oryginale, tylko dlatego, że swoje braki w umiejętnościach w taki lamerski sposób zasadnia. To forum roi się od takich przypadków i pewnie nie byłbym daleki od prawdy, gdybym do tej kategorii zaliczył przedmówcę (nożyce się odezwały?).
Rafi - niby duży chłopczyk, a umiejętność czytania ze zrozumieniem na poziomie przedszkola... Nie porównałem autora do niczego, użyłem (uwaga, będzie trudne słowo) analogii odnosząc się do NAGRANIA. Tak więc uwaga o majaczeniu nie była bezpodstawna.
Sarkazm i ironia pomagają mi zdzierżyć głupotę innych.