[dead] The Best of Times solo

Cover solówki z The Best of Times, dla tych co mają czelność twierdzić, że Petrucci gra bez emocji :)
(jeszcze kilka i będzie komplet ze starego kanału)

Miłego odbioru!
Wersja z podkładem: https://www.youtube.com/watch?v=D8iIjrTmi6Q
Wersja bez podkładu: https://youtu.be/GQqoe2NhaUc

dead2582 pisze:Cover solówki z The Best of Times, dla tych co mają czelność twierdzić, że Petrucci gra bez emocji :)

Nie wiem, na ile bez emocji grał to Pietrucha, nie lubię go oglądać. U ciebie widać, że się starasz i dbasz bardzo o technikę. Dobrze grasz.
Ale jakichś skrajnych emocji widać nie było. Szczerze powiedziawszy, nie dostrzegłem żadnych, nie licząc kilkurazowego uśmiechnięcia się lub skrzywienia w zależności od tego, czy lubisz jakiś fragment tego solo bardziej niż pozostałe.

Nie ma być widać, tylko słychać :) A nie widać już tak bardzo, bo gram to solo od blisko roku, prawie codziennie :D

dead2582 pisze:Nie ma być widać, tylko słychać :) A nie widać już tak bardzo, bo gram to solo od blisko roku, prawie codziennie :D

Jakkolwiek by nie odbierać, zagrane ładnie, bardzo przyjemnie było posłuchać i popatrzeć:)
Cieszę się, że są tu też tacy, którzy mają cierpliwość by miesiącami ćwiczyć zanim coś wrzucą w eter. Dobry kontrast dla pyskatych ratlerków, jakie zazwyczaj gnoję w tym dziale:D

Dzięki :) No, akurat tutaj to nie mogę powiedzieć że jest to pierwszy mój cover tego solo. Pierwszy wrzuciłem w sumie tydzień po skończeniu uczenia się go, ale najgorzej z tego co pamiętam i tak nie było. Teraz po prostu nagrałem jeszcze raz, jako że nowy kanał założyłem i nagrywam od nowa, zazwyczaj lepiej, poprzednie covery. A później się zobaczy.

świetnie, są emocję,nie widziałem lepszego coveru na yt, jeśli akurat o ten song chodzi :)

dead2582 pisze:Cover solówki z The Best of Times, dla tych co mają czelność twierdzić, że Petrucci gra bez emocji :)

Czyżby odniesienie do mojego komentarza z "Erotomanii"? ;)
Mam dylemat, bo zagrałeś naprawdę dobrze, technicznie nie mam nic do zarzucenia. Jednak brakuje mi tu czegoś. Emocji, radości, może nawet pasji wynikających z gry. Nie mówię tu o kilkuminutowym wykrzywianiu paszczęki, bo nie jest to najważniejsza sprawa. Timmons, Gilmour i jeszcze inni gitarzyści w granych dźwiękach potrafią przekazać naprawdę spory ładunek emocjonalny. Nie trzeba ich oglądać by poczuć tę "moc", że tak to ujmę. U Ciebie właśnie tego mi brakuje. Tej radości i pasji ukrytej w dźwiękach. Gdy pierwszy raz słuchałem solówki z "The best of times" spociłem się z wrażenia, bo może nie jest to jakieś wyszukane technicznie solo, jednak bardzo silnie na mnie zadziałało. W Twoim wykonaniu to po prostu zwykły cover (w sumie jest tak z innymi solówkami). Wiem, wiem, lata doświadczenia wyżej wymienionych robią swoje, ale nigdy nie jest za wcześnie by zwolnić i włożyć więcej od siebie. Nie ograniczaj się jedynie do Petrucciego, bo owszem jest to świetny gitarzysta, ale serca do gry Ci nie odda, a miło będzie gdy spróbujesz modyfikować grane solówki rozszerzać grono swoich ideałów. Możesz być członkiem pospolitej grupy gitarzystów grających wspaniale palcami lub należeć do elitarnego grona grających sercem. Takie to będzie zakończenie :)

Dzięki! Doceniam opinie. Jednak jak chodzi o uczucia, to pomimo ze daleko mi do wyżej wymienionych, podczas nagrania tego solo staralem sie jak najbardziej zeby wlasnie te emocje włożyć do mojej gry. Najczesciej sie nie musze starac w ogóle, bo to solo samo z siebie dziala pobudzająco. Ale wiadomo, inaczej slyszy sie swoją gre niz słyszy to druga osoba. Poki co skupiam sie glownie na technice, ale w planach mam solowki typu Lines in The Sand, czy nawet mistrzostwo ekspresji od Vaia - Tender Surrender. Co nie zmienia faktu ze najbardziej kręci mnie gra typu Dimebagg, Becker, czy nawet wlasnie Petrucci. Czyli technika na mistrzowskim poziomie, ale bez utraty feelingu, wręcz przeciwnie. I to do tego właśnie dążę :)

Powodzenia! Tylko czasem wtrąć coś od siebie, tak dla odmiany ;)

Zobacze co da sie zrobić :) A to o Petruccim nie było skierowane do Ciebie, po prostu ogółem :D

Z nagrania na nagranie coraz lepiej ci to solo wychodzi, ale mimo to nie potrafię oprzeć się wrażeniu, że nadal tu i ówdzie sąsiad się trafia.

Co do emocji - dla mnie muzyka jest przede wszystkim po to, żeby jej słuchać a nie ją oglądać. Ekspresję powinno się słyszeć i tu mi jej nie brakuje. Jak ktoś nie potrafi w tym wykonie usłyszeć ekspresji i potrzebuje ją zobaczyć, to niech się wybierze na spektakl pantomimy albo poogląda sobie Jasia Fasolę - tam będzie miał krzywienia mordy do ukontentowania.

Dead - po prostu następnym razem skadruj bardziej to, co kamera widzi - będzie po kłopocie :-P