Przełamywanie stereotypów

niestety:(ograj sobie dobrą gitarę w Radomiu:)dobrze że jestem stary i przewaliłem tego trochę,jakbym miał 13-17 lat to by mnie wrobili na cacy

No to mnie jeszcze bardziej zasmuciłeś z tym Radomiem. Ale cóż, jest jak jest i trzeba sobie radzić. U mnie w mieścinie jest jeden pseudo-muzyczny co bardziej zajmuje się sprzedażą koszulek, płyt itp - parę nędznych gitarek wisi, struny też się kupi... Kiedyś był komis muzyczny - to była fajna sprawa, miałeś rosyjski akordeon i 100 zł, a wychodziłeś z fajną gitarą używaną. Ale niestety się utrzymał.
Do nie dawna w Sosnowcu (tam był najbliżej mojej mieściny sklep muzyczny) był Guitar Dream (teraz bodajże w Łodzi jest siedziba ale przez internet można zamawiać) - to było coś. Wchodziłeś i na jednej ścianie wszystkie Stratocastery: od Bulleta, Yamahy, Jay Truser'a, Corta itd przez Mexico po USA. Na środku była wielka, brązowa, skórzana kanapa, stolik, można było siąść i grać na czym się chciało i nigdy nie usłyszałem "a pan to kupuje czy tylko ogrywa" albo "ile pan zamierza jeszcze ogrywać". Właściciel wiedział wszystko o wszystkim co miał na sklepie i można było nie tylko oglądać, kupować ale też i rozmawiać o sprzęcie. Jeździł na sympozja muzyczne, targi itp. Organizował nawet warsztaty gitarowe, gościł u niego pan Marek Raduli i Greg Koch. I to się nazywa sklep muzyczny, a nie że wchodzisz a sprzedawca/pracownik ci robi łaskę, że w ogóle odpowie "dzień dobry" (jak ma dobry humor).

Niestety we większości sklepów sprzedawca nie może być do końca szczery bo niczego nie sprzeda. ;)

ma95 pisze:Niestety we większości sklepów sprzedawca nie może być do końca szczery bo niczego nie sprzeda. ;)

A to się nazywa "footgun"...

i to boli -szczególnie w przypadku poszukujących młodych gitarzystów,ja muzykuję od 1982 r i tylko jedną gitarę kupiłem w sklepie,był to akustyk Fendera

ma95 pisze:Niestety we większości sklepów sprzedawca nie może być do końca szczery bo niczego nie sprzeda. ;)

Ale to nie o to chodzi - to, że trzeba swoje sprzedać to jest normalne. Też inna jest gadka jak sprzedawca widzi zielonego, a całkiem inna jak przychodzi ktoś, kto ma podejście, a dobry sprzedawca to od razu wyczuje. Mnie się rozchodziło o wiedzę na temat tego co się ma na sklepie. Przychodzisz do sklepu i mówisz: "Chciałbym gitarę w przedziale 700 -1000 zł do metalu" i sprzedawca powinien podejść, powyciągać (wskazać) co ma w tej kwestii na sklepie. A ja raz byłem w sklepie w moim mieście i mówię "poproszę struny do gitary elektrycznej, 10-tki Fendera z serii Bullets, struny te mają takie mosiężne naboje na końcach strun" i sprzedawca patrzy jak na ducha i mówi "nie ma czegoś takiego, mam to co tam za szybką". Podszedłem do szybki ze strunami a tam na wierzchu leżały jak byk te struny. I ja tłumacze o co chodzi z tymi nabojami, pokazuje, macham, a sprzedawca "Aha". A w tle leciało disco-polo. A o gitarach to mi się nawet nie chce mówić, bo raz wybierałem tam koledze akustyka i powiedziałem sobie, że więcej moja noga tam nie postanie.

A gdzie to w Radomiu się ogrywa dobre gitary? :D Też chcę!
Domyślam się, ze istotą tematu jest to, co jest lepsze. Wiecie dlaczego wszelkie podróbki jakonskie gitar z usa z lat70 i 80 sa w pytke? O tak. Taki szit, coś lipnego raczej szybko sie psuje. Cos dobrego, dobrze wykonanego raczej zachowa się z większym prawdopodobnieńswem, i dziś mamy takie coś jako luxor cimar czy inne burny. Oczywiście są i gitary typu hondo czy co, pokroju dzisiejszych budzetowych squierów czy kto tam wie czego. W Chinach też zrobią dobre wiosło, ale to jest tak, że w stanach na 1000 chinskich przypadnie 10 z usa, 10 z japonii i dajmy ze z 50 z meksyku wadliwych, czy lipnych (nie, to nie są zadne dane, to taki przykład-i mam tu na myśli TYPOWE marki jak fender, squier ibanez czy coś tego pokroju). W becnym czasie standart wykonania gitar w USA spada. W nowych fendkach czy gibolach są nierówne progi, drapiące. Lipne siodełka, słaby lakier. Korea kojarzy mi się ze sklejkowymi epi i squierami :D A dlaczego w tej "sredniej" polce cenowej najczesciej polecana jest japonia? Bo gitary z tego kraju są wykonane bardzo solidnie, dokładnie, z dobrych materiałów. To się poprostu opłaca.
Osobiście mając 2 tyś na gitarę wszelkiego pokroju szukał bym w japońskich. Za parę lat sprzedam ją jako gitarę japońską, a nie kolejnego fendera strata czy gibsona sg. Kumacie? Bo jak ja czytam drugi raz to nie kumam.

zauważ że piszą co ograniu dobrej gitary Radomiu dodałem usmieszek:)

Za parę lat sprzedam ją jako gitarę japońską, a nie kolejnego fendera strata czy gibsona sg.

Za parę lat na propsie będą Defile, Astery będą po 2000 zł, a nie tam jakieś japońce:P

Nie no prawda jest taka, że wiele osób przesadza z tymi japońcami i tym "vintage". Ktoś bierze Squiera Standarda i porównuje do np jakiegoś starego, japońskiego Cimara za 1100 zł, że lepsze. No dobra, może i lepsze ale jaka była wartość takiej nowej gitary? Od zalania dziejów gitary mają swoje półki cenowe i równając o cenach, jakościach, trzeba je najpierw ulokować w jakiejś półce. Np za 700 zł kupujesz jakiegoś Squiera Strata Affinity i kupujesz za tyle samo (bo widziałem parę razy taką cenę) jakiegoś Teisco japońskiego. I co, ten japoniec będzie lepszy, lepiej zbudowany? Miałem wiele razy w ręku tą gitarę i niestety - można ją porównywać co najwyżej z Bulletem. Klucze w cale nie były dobre, progi w cale nie były z lepszego materiału i lepiej wykończone, mostek nie był bardziej solidny. Ludzie porównują nowe Gibsony do japońskich Burny - tu 3 tys i tu, ale ile ten Burny kosztował nowy?
Za 1000 zł może i lepiej kupić używanego japońca zamiast nowego Squiera, ale ten japoniec jest conajmniej półkę wyżej. Ten sam Squier używany za 600 zł, równać z tym japońcem i w cenie mamy już co najmniej 2 półki.

Jest moda na second hand a to powoduje, że popyt jest spory więc jak się kupi gdzieś na wyspach stare wiosełko za 700 zł to dlaczego nie spróbować go sprzedać za 1700? Do tego jeszcze trzeba dorobić ideologię i napisać, że ta gitara jest lepsza niż zdechły gibol za 3tysie. A to, że kiedyś ta gitara była w promocji w jakimś Tesco i od najtańszego gibola dzieliła ją przepaść jest często trudno sprawdzalne.
Ostatnio znajomy kupił " rewelacyjnego" akustyka. Japończyk. Rocznik 1981. Rewelacja. 1200 zapalił. Masakra, gitara ze sklejki. Taka teraz kosztuje nowa z 600 zeta. Tylko made in china. Czy warto?

ze starymi japońcami jest różnie-sam mam Luxora z 80 r i jest bardzo fajny,odrywałem ,cimary,Burny,Hondo,Greco itd.stere Ibki i bywało różnie-niektore są super a niektóre do dupy-w każdym bądź razie nie można uogulniać-są cukierki i babole tak jak wszędzie