Staż w słuchaniu nie ma znaczenia. Ja znam PF co najmniej tyle samo lat co kavoo (miło widzieć, że również dorośli bywają na forum

) i mnie ta solówka pasuje bardzo. Do tego kawałka jak znalazł. gdyby była bardziej "pinkfloydowa", nie byłaby już "rafiowa", a moim zdanie odtwórstwo mniej jest cenne niż własna twórczość i wypracowywanie własnego stylu. Rafi, nie spuchnij z dumy za bardzo, ale napiszę - słychać po tym i po kilku nagraniach, że czujesz co grasz. Młodziak jeszcze jesteś, więc pewnie Twój własny styl dojrzeje, ale masz naprawdę świetne wyczucie, na tyle fajne, że na twoim miejscu pominąłbym już kwestie niedoskonałości technicznych, które Ci czasem ktoś wytyka i zająłbym się rozwojem własnej muzyki. Ja już parę razy pisałem, że dla mnie genialny technik bez wyczucia nic nie znaczy w starciu ze średniakiem za to czującym muzykę i grającym z serca. Takie rzeczy od razu słychać. To słyszę u Ciebie, rafi i dlatego jesteś jednym z nielicznych forumowiczów, których prawie każde wrzucone nagranie odsłuchuję z zaciekawieniem "co też tam dzisiaj nagrał ten skubany szczyl, którego nie lubię, bo gra znacznie lepiej niż ja". Oczywiście każdy może to odbierać inaczej, to kwestia bardzo indywidualna, dlatego opinia kavoo mimo pozornej sprzeczności, wcale się z moją nie wyklucza. Kavoo ma swój odbiór, ja mam swój. Mnie się podobało, powiem więcej - wczoraj zanim siadłem do własnych ćwiczeń (pieprzone kadencje jazzowe, które fajnie brzmią, ale są mętne i nudnie schematyczne jeszcze na moim poziomie), w nastrój wprowadzałem się kolejnym odsłuchem tego nagrania.
Jeszcze tak "bajdełej" - posłuchaj pierwszych dwóch płyt PF, jeszcze z Sydem Barrettem, a potem wróć do późniejszych (The Wall, dark Side of the Moon, Atom Heart Mother czy mojej ukochanej Division Bell - mam do niej sentyment duży z pewnych powodów). Zobaczysz dwa, a w zasadzie trzy różne zespoły: z Sydem Barrettem, z Davidem Gilmourem zamiast Syda Barretta i trzeci bez Rogera Watersa. A! I posłuchaj jeszcze Watersa: Pros and cons of Hitchhiking i Amused to Death koniecznie (tę drugą kocham miłością pierwsza i dziewczęcą

).
PS. Shine On You Crazy Diamond to piosenka o i dla Syda Barretta...
"When you are dead, you do not know that you are dead. All of the pain is felt by others. The same thing happens when you are stupid."