Pęknięcie na główce gitary - co robić?

Witam wszystkich, jestem tu nowy i to mój pierwszy wątek na forum, więc proszę wybaczyć jeśli zapomnę o czymś istotnym.

Otóż sprawa wygląda tak, niedawno kupiłem od kolegi prawie nie używaną gitarę Epiphone Les Paul w okazyjnej cenie. Gitara wygląda i gra jak nowa, tylko ma jeden defekt, a mianowicie pękniecie na główce. Podczas zakupu byłem świadomy tego pęknięcia, a teraz wypadało by zatroszczyć się o gitarę, ponieważ kolega od którego kupiłem po prostu spanikował i poleciał kupić nową gitarę (kto bogatemu zabroni? :D).

Pęknięcie jest wyraźnie widoczne, także z tyłu główki, ale bardzo wąskie i za małe by normalnie próbować kleić w domowym zakresie. Gitara normalnie trzyma strój, gra świetnie, ale boje się że pod wpływem ciągnięcia klucza przez strunę pęknięcie w końcu się rozszerzy i coś się rozleci.

Stąd moje pytanie: czy jest jakiś domowy sposób aby zabezpieczyć to pęknięcie? A jeśli trzeba ją zanieść do lutnika (czego wolałbym uniknąć, bo w okolicy nie ma) to ile takie klejenie może kosztować? A może na razie w ogóle nie przejmować się tym pęknięciem?

Załączam zdjęcie i z góry dziękuję za odpowiedzi

pęknięciem się należy przejmować, bo obawa uzasadniona.

zacznij od zdjęcia/przynajmniej zluzowana struny, żeby bardziej tego nie nadwyrężać.

ja bym raczej to doradzał dać lutnikowi/komukolwiek, kto sobie radzi z obróbka drewna. faktycznie trudny dostęp do tego przy klejeniu, a trzeba zastosować porządny klej, nie żaden wikol czy inny wymysł.

lutnik/stolarz/majster/rzeźbiarz/osiedlowa złota rączka(choć tu ostrożnie, bo różni bywają. a jeśli zapłata flaszką to dopiero po robocie)/meblarz(ale takiemu wytłumaczyć, że tu bardzo duże siły działają i klej ma trzymać sztywno i ich ulubione wikolowate gluty g*wno pomogą) może być, ale sumiennie i solidnie musi praca być wykonana i to trzeba przy składaniu zamówienia zaznaczyć. i jeśli nie lutnik to dziesięc razy podkreślić, że struna dużą siłą działa.

cena zależy od tego, jaki kto będzie miał pomysł na naprawienie tego i kim jest. ja widzę przynajmniej trzy sposoby naprawy, z czego tylko jednego bym się podjął(jeśliś z Wro to zapraszam:D). warto przedział uzgodnić przed robota. musisz się też liczyć z tym, że jeśli dasz to komuś nie do końca rozumiejącemu, że ma do czynienia z instrumentem, a na maszynkę, która tam siedzi działają potężne siły, skończyć się to może i tak na daniu lutnikowi/powieszeniu na ścianie bez możliwości grania.

i co to a kolega, że Ci sprzedał uszkodzone wiosło? gdybym ja miał coś, co się może rozlecieć, nigdy bym nie sprzedał znajomemu, który by nie wiedział jak sobie z tym poradzić. ale to ja, a ludzie różni bywają...

marcowyzajac pisze:[ciach] nie żaden wikol czy inny wymysł. [ciach]

Wikol wcale nie jest taki zły jak go Zając maluje ;).
Fakt, lutnicy używają klejów kostnych i skórnych, ale przy takim drobiazgu jak to pęknięcie, wikol powinien wystarczyć. Na moje oko pęknięcie przechodzi na lewo od osi otworu na klucz, więc jakieś wielkie siły działać tam nie powinny.
Tak czy siak, trzeba by zdjąć struny, odkręcić klucze i dokładnie obejrzeć to pęknięcie.

Ja tu widzę dwa wyjścia: spróbować odgiąć ten kawałek i napuścić kleju w szczelinę, albo oderwać do końca, posmarować i przykleić. W obu przypadkach trzeba to porządnie ścisnąć np. ściskiem stolarskim i zostawić na dobę. Jeśli złamie się ponownie to raczej nie w miejscu klejenia.

Sam jakieś 1,5 roku temu w podobnym Epifonie przykleiłem główkę, która odpadła całkowicie tuz za siodełkiem. Użyłem do tego kleju Pattex Wood, czyli z rodziny "wikolowatych". Główka (odpukać) trzyma się świetnie do dziś i wygląda na to, że jeszcze się potrzyma. Może lutnicy mnie przeklną, ale co mi tam ;)

Powodzenia!

Ja swoją główke w epi kleilem vicolem, potem na probę 12-60 w E std i trzyma jak trzymało, a nawet jakoś mniej się teraz o nią boje :)

już tłumaczę dlaczego tak napisałem:
ja wikolu raz próbowałem do gitary- moja przedpotopowa cremona miała wiecznie odklejający się gryf od stopki i tak się brzydko gnący w stronę pudła. dziesięć razy zwykłym wikolem robiłem, dziesięć razy się odklejało po paru dniach. jedenasty raz zrobiłem trochę na barbarzyńcę- skleiłem pattexem do drewna(wikol plus frytki w zestawie) i zapodałem wkręt do drewna(pierwszy jaki znalazłem). przeżyło gitarę, chociaż wyglądało paskudnie. wywnioskowałem z tych doświadczeń, że wikolu skuteczność tam, gdzie duże siły działają jest znikoma i dlatego zawsze odradzam tego białego gluta dawać w takie miejsca. śrubek też nie radzę od strony podstrunnicy jeśli komu zależy na estetyce:/

Dzięki wam za szybkie odpowiedzi. Zadzwoniłem do polecanego lutnika w mojej okolicy, co prawda jego specjalnością są basy, ale powiedział że tym też chętnie się zajmie. Za godzinę jadę zawieść mu gitarę, ciekawe ile kasy za to sobie policzy...

Mam już sklejoną gitarkę i jestem bardzo zadowolony, na oko nie widać nawet miejsca gdzie było pęknięcie, dopiero jak się przyjrzeć widoczna jest mała biała linia, ale tylko z drugiej strony główki. Warto zaznaczyć że gdy oddawałem pytano się mnie czy chodzi o samo klejenie czy też zamaskowanie miejsca pęknięcia. Powiedziałem że chodzi tylko o klejenie, a tu taka niespodzianka - i tak prawie nie widać. Zauważyłem także że gitara dłużej trzyma strój i wgl jakoś tak lepiej gra :D
Do tego cena też nie wygórowana - 30 zł, powiem szczerze że spodziewałem się że będę musiał zabulić więcej.