18-02-2016 20:49
Tytuł posta sugerował granie na krawędzi porcelanowego krateru niczym w czasie zmywania na krawędzi kieliszka... Nie, z gitarą nie, tylko książki, od czasu do czasu "Gość Niedzielny". Poza tym: co to za frajda siedzieć, grać i napinać brzuch? (Zwłaszcza, jak ktoś gra na stojąco.) Ew. można grać jak pan Rob Truhijo, ale wtedy porcelanowy krater jest zbędny i dokonuje się wypróżnienia w gacie (wyglądają na pojemne, w latach 80tych, które już nigdy nie wrócą, byłoby to niewykonalne).
PS Cenię tego rodzaju inicjatywy. ("Przydałoby się trochę polotu i finezji... ")
"...ten pouczający ton zrzędliwego wuja, który złotymi radami
naprawia świat z olimpijskiej wysokości własnego fotela"