Gasnące dźwięki.

Zauważyłem ostatnio, że dźwięki grane powyżej 12 progu szybciej gasną, krócej wybrzmiewają niż te poniżej. Sprawa jest zauważalna szczególnie przy bendach, przy zwykłym graniu różnica jest niezauważalna. Poniżej 12 progu gitara wybrzmiewa idealnie, naprawdę dlugi sustain.
Pytanie. To na pewno kwestia regulacja, bo progi nie są styrane.
Podpowiedź?

Anyone pisze: To na pewno kwestia regulacja, bo progi nie są styrane.
Podpowiedź?

Jeśli wziąć pod uwagę kwestie regulacyjne to:
1) wysokość strun na mostku - należałoby nieco podnieść
2) pręt napiąć - aby gryf nieco się wyprostował o ile już nie jest "zbyt prosty"

Kwestii progów bym nie wykluczał bo mimo że "niestyrane" mogą być krzywo nabite, nie być idealnie równe itd.

Hmm. Spróbuję z prętem napinającym. Jednym słowem zrobić delikatny łuczek jeżeli można?
Nie chciałbym podwyższać akcji, bo teraz jest naprawdę nisko, fajnie, przyjemnie i wygodnie. :D

Anyone pisze:Nie chciałbym podwyższać akcji, bo teraz jest naprawdę nisko, fajnie, przyjemnie i wygodnie. :D

To przeklnij zakrzywioną podstrunnicę...

Anyone pisze:Hmm. Spróbuję z prętem napinającym. Jednym słowem zrobić delikatny łuczek jeżeli można?
Nie chciałbym podwyższać akcji, bo teraz jest naprawdę nisko, fajnie, przyjemnie i wygodnie. :D

Ale celem jest właśnie podwyższenie akcji. Podnieś mostek i zobacz jaki jest efekt. Jak uznasz, że nie warto, to sobie obniżysz. Łatwiej to zrobić, niż prętem regulować. Jak nie ruszysz mostka, to samym prętem i tak nic nie zdziałasz.

Okej, dzięki za odpowiedzi. Wiem już od czego zacząc. Być może przy poprzedni ustawianiu przesadziłem ze zbyt niską akcją.

Niska akcja w niczym nie pomaga, sam już to kiedyś przerabiałem.
Zauważ, że dużo sławnych gitarzystów takich jak Vai i Malmsteen grają na ponad 2mm akcji.
Wygasa przy bendach ponieważ jak pewnie zauważyłeś podstrunnica jest zaokrąglona.
Fachowo zwie się to radius, możesz poczytać o tym tutaj:
http://www.michalkaszczyszyn.com/pl/tut ... adius.html
Jeżeli chcesz naprawdę mieć niską akcje to pozostaje ci kupić wiosło ze sporym radiusem (16 lub więcej)
Ew. jeżeli progi są jeszcze dosyć wysokie, można zmienić ich radius (bez ingerencji w podstrunnice)
Jeżeli się orientuje Pan Skalba robi takie rzeczy.

Akcja nie moze być niska. Ten 1,5 mm to nie tak wiele, czym wyżej struny, tym mniejsze podobieństwo, ze będa haczyć o progi. No ale nie może być za dużo, wiadomo

Czym wyższy dźwięk tym krótsze wybrzmiewanie - takie są prawa fizyki i tego nie zmienisz.
Czytam niektóre wskazówki i nie mogę dopatrzyć się ich związku z poruszonym problemem, bo np. co ma łuk gryfu do wybrzmiewaniu na wysokich progach? Owszem, na brzęczenie przy szarpnięciu strun może mieć, ale wybrzmiewanie?
Ponieważ wysokie dźwięki są niskoenergetyczne (fizyka) i przy graniu na wysokich progach struna jest mocno zbliżona do przetworników możesz spróbować obniżyć przetworniki (zmniejszenie wpływu magnesów).

humless pisze:Czym wyższy dźwięk tym krótsze wybrzmiewanie - takie są prawa fizyki i tego nie zmienisz.
Ponieważ wysokie dźwięki są niskoenergetyczne (fizyka) i przy graniu na wysokich progach struna jest mocno zbliżona do przetworników możesz spróbować obniżyć przetworniki (zmniejszenie wpływu magnesów).

Wg mnie jedyna słuszna uwaga..

humless pisze:Czym wyższy dźwięk tym krótsze wybrzmiewanie - takie są prawa fizyki i tego nie zmienisz.

Jakie?

Czytam niektóre wskazówki i nie mogę dopatrzyć się ich związku z poruszonym problemem, bo np. co ma łuk gryfu do wybrzmiewaniu na wysokich progach? Owszem, na brzęczenie przy szarpnięciu strun może mieć, ale wybrzmiewanie?

Widzisz, jeśli nie możesz się dopatrzeć, to oświecę: jak struna brzęknie o następne progi, to już tak długo wybrzmiewać nie będzie, jak w sytuacji, gdyby nie brzękła.

Ponieważ wysokie dźwięki są niskoenergetyczne (fizyka) (...)

Baaardzo ciekawe; mnie uczyli, że energia dla pojedynczej fali stojącej jest proporcjonalna w kwadracie i do amplitudy drgań i do ich częstotliwości...

Ja bym powiedział, że dla tej samej energii (ca. about, jeśli uważamy, że kostkujemy tak samo mocno) to amplituda jest mniejsza, więc zapewne czas efektywnego wygaśnięcia może być mniejszy.

Poza tym bywa tak, że w okolicach, gdzie "kończy się gryf, a zaczyna się korpus" bywają niespodzianki.

@kubzun: śmieszne, że argument o bendach uważasz za niesłuszny. A może nie czytałeś.

Jakbyś napisał jeszcze:
- jaka gitara
- jaki mostek
- jaką masz akcję strun E1 E6
- jaka jest krzywizna gryfu
- czy jesteś pierwszym właścicielem gitary czy nie, jak nie to czy są jakiekolwiek ślady wymiany mostka

Podniosłem minimalnie mostek, a także zmniejszyłem naprężenie gryfu. Efekt jest zadowalający.
Dzięki za odpowiedzi.

starahuta pisze:

humless pisze:Czym wyższy dźwięk tym krótsze wybrzmiewanie - takie są prawa fizyki i tego nie zmienisz.

Jakie? .....................

To nauczyciel fizyki pyta o to mnie?
Nie będę zanudzał teorią. Zaproponuję w zamian praktykę: jak będziesz miał fortepian pod ręką (w szkole pewnie się znajdzie) to wciśnij i przytrzymaj niski (najniższy) klawisz, a potem wysoki (najwyższy). Porównaj czasy wybrzmiewania dźwięków.
A fortepian nie ma przecież progów, mostka, gryfu... na które niektórzy zwalają winę.

sebjus pisze:Jakbyś napisał jeszcze:
- jaka gitara
- jaki mostek
- jaką masz akcję strun E1 E6
- jaka jest krzywizna gryfu
- czy jesteś pierwszym właścicielem gitary czy nie, jak nie to czy są jakiekolwiek ślady wymiany mostka

humless, rozumiem że uważasz moje pytania za "bez sensu" OK, dla mnie mają sens, już uzasadniam:
- jak Visoin czy inny Skajłej, to brak sensu nad dalszymi wywodami, sprzedać, spalić w kominku, cokolwiek, jak inna można wiedzieć albo dowiedzieć się jaki ma gryf, dokładnie jaki radius, co będzie patrz trochę niżej...
- mostek FR, w typie FR, ruchomy inny, stały, TOM...
- ciężko powiedzieć przy jakiej aktualnie akcji strun brzęczą, tzn podpiera się o któryś następny próg, jak ustawił sobie akcję poniżej powiedzmy 1mm a lichej gitarze, nic dziwnego, jak ma akcję 2,5mm w porządnej gitarze, coś może być nie tak
- warto zawsze mieć pod kontrolą, niewłaściwa krzywizna często jest przyczyną brzęczenia, jak byłaby zła wiadomo czego szukać, co robić
- jeżeli mostek jest źle dobrany do radiusa podstrunnicy, lub żle wyregulowany struny bardzo często gasną przy bendingu.

To tak z grubsza... humless. Co to za sklep muzyczny że tak zapytam?

EDIT. humless, to ja piszę wywód do Twojego nawiązania do moich pytań a Ty usuwasz, czyścisz post, inni nie będą wiedzieli o co chodzi, więc napiszę że porównałeś moje pytania do pytań o imię nazwisko, wiek, adres zamieszkania, czy coś takiego... Tak jakby były bez sensu, a uważam że jak najbardziej miały sens. No chyba że jestem w błędzie.

Owszem, początkowo chciałem skomentować Twą "dociekliwość", lecz odpuściłem.

sebjus pisze:...Co to za sklep muzyczny że tak zapytam?

Taką "łatkę" przylepili mi kiedyś Administratorzy Forum (z pewnych powodów). Lecz jam nie sklep. Jeśli Cię to ciekawi zajrzyj na stronkę w stopce. Pozdrawiam

No właśnie przeglądam przetworniki. Sądząc po "prajsie" powinny być fajne. Jak kupię sobie wiosło do ćwiczeń to może coś przetestuję z oferty. Sorry za OFFTOP.

humless, wybacz, brniesz w krzaki, zapytałem o owo prawo, którego nie znam, ty uciekasz. Resztę argumentacji w ogóle pominąłeś, bo? Bo nie mam racji, czy może twoja poprzednia pisanina bierze w łeb?

PS. Nie jestem (już) nauczycielem fizyki, ale jestem i będę fizykiem. Coś o falach wiem na poziomie czystej, naiwnej teorii (tu okolice równania falowego z liniowym w prędkości tłumieniem).

Edit: A'propos fortepianu... Właśnie skończyłem się śmiać i załamywać ręce. Weźże pod uwagę, że różne długości wybrzmiewania (być może, nie mam fortepianu) obserwujesz na innych w przekroju i inaczej naprężonych strunach.

Inżynierze, może jakąś nagrodę trzaby ciebie przyznać? Kremówkę np.

OK. To pogadajmy jak podwójny magister inżynier z magistrem fizyki teoretycznej.
Zjawisko to można wytłumaczyć bez zagłębiania się w zaawansowaną matematykę.

1. Napięcie struny kostką wprowadza do układu energię potencjalną, która po usunięciu kostki przemienia się w energię kinetyczną drgania struny.

2. Struna drga w środowisku (powietrze) co powoduje gaśnięcie fali (tarcie, lepkość powodujące utratę energii).

3. Załóżmy że wzbudzamy strunę A (częstotliwość 110 Hz) i struna drga do wygaśnięcia przez 10 sekund. Czyli środowisko stłumiło drgania struny po 1100 okresach. Taką ma własność. Pomińmy inne wpływy.

4. Teraz wzbudzamy (takim samym wychyleniem kostki – ta sama energia potencjalna) na odpowiedniej strunie ton np. o 3 oktawy wyżej, czyli częstotliwość 440 Hz. Jak wiemy, środowisko tłumi drgania w 1100 okresach, czyli w tym przypadku po 2,5 sekundach, a więc znacznie krócej niż w dla niższego tonu.

To model rozumowania. Masz zastrzeżenia? Oczywiście zjawiska w gitarze są bardziej złożone (rezonanse, harmoniczne, zwiększenie tłumienia przy wyższej częstotliwości z powodu szybszego ruch struny itp.). Nie zmienia to jednak istoty zjawiska.
Gdzieś mignęły mi przed oczyma modele matematyczne, ale to ewentualnie Twoja branża.
=====================
Jak odebrać kremówkę?

humless pisze:OK. To pogadajmy jak podwójny magister inżynier z magistrem fizyki teoretycznej.

Dajesz mi trzy litery przy nazwisku?

Zjawisko to można wytłumaczyć bez zagłębiania się w zaawansowaną matematykę.

Z czysto politycznego pktu widzenia trąci to dyskwalifikacją. Popatrz na "Baez crackpot index". Ale idźmy dalej:

1. Napięcie struny kostką wprowadza do układu energię potencjalną, która po usunięciu kostki przemienia się w energię kinetyczną drgania struny.

Słusznie.

2. Struna drga w środowisku (powietrze) co powoduje gaśnięcie fali (tarcie, lepkość powodujące utratę energii).

Słusznie.

3. Załóżmy że wzbudzamy strunę A (częstotliwość 110 Hz) i struna drga do wygaśnięcia przez 10 sekund. Czyli środowisko stłumiło drgania struny po 1100 okresach. Taką ma własność.

Powiedzmy.

Pomińmy inne wpływy.

To jest założenie dodatkowe, do którego podchodziłbym z tzw. ograniczonym zaufaniem.

4. Teraz wzbudzamy (takim samym wychyleniem kostki – ta sama energia potencjalna)

Pierwsze, najpoważniejsze zastrzeżenie: energia potencjalna to z grubsza współczynnik sprężystości razy wychylenie w kwadracie (i w "z grubsza" tkwi diabeł "skomplikowanej matematyki", bo należy kwadra pierwszej pochodnej(*) początkowego wychylenia scałkować wzdłuż struny, pustej bądź przyciśniętej, pomijając albo nie, tak czy inaczej niewielką zmianę naprężenie wskutek dociśnięcia). A dla różnych strun w ogóle argumentacja jeśli nie bierze w łeb, to wymaga lepszego uzasadnienia.

Drugie zastrzeżenie: zakładasz milcząco albo bezwiednie, że ośrodek przyjmuje drgania z tą samą "skutecznością", czy "szybkością" dla różnych częstotliwości, tj. że moc tego przekazu energii jest nieczuła na częstotliwość. Weź to uzasadnij jakoś rozumem/modelem, albo dostarcz danych doświadczalnych.

Trzecie zastrzeżenie, czysto kosmetyczne: oktaw od 110 do 440 jest dwie, nie trzy.

Czwarte, przypuszczalne: "zjawiska bardziej złożone" najprawdopodobniej zmieniają istotę zjawiska -- i tu przyznaję otwarcie, że jako "teoretyk" zdecydowanie rejteruję; podejrzewam, że liczba zjawisk, "o których się **** nie śniło" ( **** = wpisać swoją ulubioną grupę zawodową, ja niezmiennie kpię z inżynierów-dogmatyków), jest tu wyjątkowo duża.

PS. Kremówkę zamówię ci w lokalnej cukierni, bo z Wadowitz może nie przetrwać w stanie pierwszej świeżości, zanim się tego i owego douczysz.


(*) mój błąd, poprzednio było samo wychylenie.

Panowie. Co prawda ja inżyryj lekko innej branży, motoryzacyjna, dlatego aż tak wnikliwie nie znam zjawisk elektromagnetycznych i budowy fal.
Z tego co mi się wydaje to jak amplituda drgań struny będzie wyższa tym dźwięk będzie trwał dłużej (większa bezwładność początkowa w układzie dążącym do równowagi), odwrotnie analogicznie, więc jeżeli struna dotyka niepożądanego progu, który powoduje automatycznie zmniejszenie amplitudy drgań, wtedy dźwięk wygasa szybciej.

To tak z grubsza, nie biorąc pod uwagę dodatkowych zjawisk, tak żeby było ogólnie i zrozumiale dla większości. Oczywiście jeżeli jestem w błędzie to proszę o poprawienie mnie.

Ręce opadają :). Jeden to zrozumie, inny nie. (to do Huty Leciwej)
No ale muszę uznać różnorodność form życia na planecie.

humless pisze:Ręce opadają :). Jeden to zrozumie, inny nie. (to do Huty Leciwej)

Jeśli stać cię na odrobinę krytycznego podejścia do siebie i swojego wykształcenia, to zamiast rzucać syfem i stosować tanie chwyty ad personam, WSKAŻ, gdzie i czego nie rozumiem. I WYKAŻ, że nie rozumiem, najlepiej wskazując jakieś błędy i luki w zaproponowanych przeze mnie wyżej sprawach (zresztą częściowo zrobiłem to sam).

Edit: Dla przykładu, żeby nie było, że tylko zajmuję się przydzielaniem iłowi tego, co mu należne...

Jeśli wychylamy strunę o długości l w połowie o odc. A, czyli w chwili początkowej mamy dwa równe ramiona trójkąta równoramiennego, to jej energia potencjalna = const* 4 A^2/l (stała zależy od naprężenia struny).

Jeśli tej samej strunie pozostawić do drgania jedną czwartą jej długości (czyli cisnąć na 24 progu = + 2 oktawy, 4 x wzrasta częstotliwość), to wychylenie jej o to samo A daje cztery razy większą energię potencjalną, więc biorąc pod uwagę twoje założenie co do identycznego tempa oddawania energii ośrodkowi i poprawną liczbę oktaw, wypada, że czas zaniku powinien być dokładnie ten sam (co przeczy codziennemu doświadczeniu z poprawnie skonstruowaną i wyregulowaną gitarą).

Co więcej, nieco bardziej realistyczne założenie, że początkowo pustą strunę wychylamy o A nie w jej połowie, ale gdziekolwiek indziej, daje energię zawsze większą niż owo const * 4 A^2/l. Dla przykładu, jeśli pusta struna wychylona jest w 7/8 jej długości (a więc tam, gdzie struna skrócona o 3/4 jest wychylana "symetrycznie"), czynnik wynosi ponad 9., konkretnie 64/7.

Morał dla pana inż.-dogm.: struna to nie sprężyna (lepiej: continuum sprzężonych sprężyn), i nieco matematycznego wyrafinowania (niby to całkowanie funkcji kawałkami stałych, ale każdemu jego Everest) wypada na względzie mieć, jeśli się zabiera głos.