Cały zestaw Gitarowy, bardzo prosze o opinie

bobpl pisze:Jak pograsz przynajmniej polowe tego co wiekszosc doradzajacych tutaj to pogadamy. Trochę juz gram, nieco wioseł miałem w łapach, w tym siódemek parę też. Mojeargumenty wywodzę w praktyki a nie wyidealizowanego teoretyzowania - jakies 30-40% poczatkujacych rzuca wiosło w kąt i taka jest prawda, bo czesto odkupowałem gitary od osób, którym doradzałem wybór, bo po 2-3 miesiącach przestali grać. Granie na gitarze to nie jest łatwa kwestia, nie kazdy się nadaje i ma tyle samozaparcia zeby to praktykować.

Zeby Ci to wyjaśnić musiał bym tu pisać felieton. Gram na gitarze 19 lat zrobiłem stratocastera z kawałka deski w wieku 19 lat (z dziadkiem stolarzem) na studiach zrobiłem rekonstrukcje marshalla JTM45. To że mam 16 postow to nie znaczy ze nie wiem co mówię ;D i oczywiście miałem jedna siódemkę Ibanez RG 1527.

eddiman pisze:Zeby Ci to wyjaśnić musiał bym tu pisać felieton.

czemu akurat felieton? ;)

eddiman pisze: To że mam 16 postow to nie znaczy ze nie wiem co mówię ;D

co nie zmienia faktu, iż według mnie racji nie masz i polecanie swiezemu gitarzyscie siódemki mija się z celem. 2 dekady temu moze ludzie mieli więcej samozaparcia - dzisiaj czesto mlodzi, którym doradzam w wyborze albo z nimi jezdze po sklepach w kato rzucają wiosło w kąt po paru miesiacach 'grania'.

Poza tym, porównanie malucha i mercedesa było bardzo nietrafione. Ja jej nie każę grać na everplay'u zamiast na Gibsonie, ja jej doradzam zaczynać od samochodu osobowego, a nie od amfibii (dajmy na to xd).

Z tym samozaparciem "bobpl" to i masz racje, kiedyś jak się miało 2x podrabianego skylarka który nie stroił było czymś, kumpel mi powiedział ze Stevie Ray Vaughan grał na strunach 13-56 i stąd brało się jego brzmienie więc kupiłem takie i jako laik wtedy rąbałem co dzień nie miłosiernie aż z bólu nie mogłem zagrać jednego akordu. Na początku trzeba się forsować. Jak ktoś chciał kupić wiosło to najważniejsze był ile ma kasy, co jest dostępne i co chce grać zrezygnowanie po miesiącu czy roku nie wchodziło w grę. Dlatego kupowało się najlepsze co się dało.

Oktawian pisze:Poza tym, porównanie malucha i mercedesa było bardzo nietrafione. Ja jej nie każę grać na everplay'u zamiast na Gibsonie, ja jej doradzam zaczynać od samochodu osobowego, a nie od amfibii (dajmy na to xd).

A maluch i maercedes nie były synonimem "marki" tylko różnicy w "prowadzeniu".

eddiman pisze:Z tym samozaparciem "bobpl" to i masz racje,

Wiem po sobie. Zaczynałem grac pod koniec gimnazjum razem z moimi 2 kuplami - tak ot sobie gralismy lajtowo. Do dzisiaj tylko ja gram, oni jakos rok po rozpoczeciu grania rzucili wiosło w kąt. A szkoda...

eddiman pisze:jako laik wtedy rąbałem co dzień nie miłosiernie aż z bólu nie mogłem zagrać jednego akordu.

skąd ja to znam :P Miałem tak z basówką, ze grałem tak, az mi sie odciski porobiły. Na koncercie. Ale dograliśmy seta do końca, chociaż struny miałem potem do wymiany, bo się pokrwawiły lekko.

moim słaby punktem jest własnie słomiany zapał... nie wiem jak mam sie zmusić do ćwiczeń. Naprawde mi zależy

Nie do końca chyba jednak w takim razie ;)

no własnie bardzo mi zależy. ale jak już pisałam wcześniej jestem niecierpliwa i zalezy mi na tym żeby umieć grać, a nie ćwiczyć... wiem że bez ćwiczeń nici... ale właśnie przez to że tyle trzeba ćwiczyć brak mi zapału... ja bym chciała już :D

Jak chcesz grać dla siebie to możesz grać ciągle, przy okazji się tez nauczysz ;)

coś czuje, że miesiąc po kupnie Twoja gitara będzie na giełdzie :P

Jednak ta ostra wymiana poglądów na coś się przydała i trafiliśmy w samo sedno. Jest dużo elementów które dadzą ci kopa, ja czytam biografie, ciągle odkrywam nowych muzyków a najważniejsze to otoczenie "z jakim przystajesz takim się stajesz"

eddiman pisze: "z jakim przystajesz takim się stajesz"

taaaa... no właśnie, niestety moi znajomy maja tyle wspólnego z muzyką co ja z drogimi samochodami....

Nikt Cię nie zmusza do dziennego spędzania 6h na samych ćwiczeniach. Równie dobrze możesz przeznaczyć 30 min na ćwiczenia a reszte na granie piosenek. Fakt, faktem progres w umiejętnościach technicznych będzie wolniejszy bo wiadomo więcej ćwiczeń = wiekszy progres. Jednak przynajmniej nie zrazisz się bo ja nadal uważam że granie na instrumencie ma dawać nam radochy, przynosić pozytywne emocje a nie zniechęcenie ;)

FreakOnALeash pisze:moim słaby punktem jest własnie słomiany zapał... nie wiem jak mam sie zmusić do ćwiczeń. Naprawde mi zależy

po prostu graj/coveruj to, co lubisz. Ja potrafie sobie w odtwarzacz wrzucic setliste na 2h grania i po prostu gram :P

FreakOnALeash pisze:wiem że bez ćwiczeń nic

jakie kolwiek granie - byleby poprawne technicznie - nawet bezsensowne brzdękanie jakiejs mini improwizacji ma sens. Ja byc moze niebawem ugram jakieś pomysły na ciekawe cwiczenia dla poczatkujących - chociaz sam taki troche 'newbie' jestem, ale pomyślimy ;)

Nero93 pisze:Jednak przynajmniej nie zrazisz się bo ja nadal uważam że granie na instrumencie ma dawać nam radochy, przynosić pozytywne emocje a nie zniechęcenie ;)

dlatego ja jestem zwolennikiem grania tego, co lubimy a nie bezsensownego tłuczenia po kilkanascie godzin tygodniowo drabinek i skal. Fakt, te cwiczenai sie przydaja - bo tlukac ciagle powerchordy się nie rozwiniemy zbytnio - ale grajmy to co lubimy, a nie ciągle cwiczmy i cwiczmy.
Niektorych rzeczy oczywiscie nie zagramy, inne wyjdą słabo, ale predzej czy pozniej osiagniemy dobry poziom gry. A na pewno przyjdzie to z wiekszym zapałem niz osobie, która ciagle klepie drabinki i 'wlazł kotek na płotek'. Serio.

A tappingu, grania palcami u stopy czy tam nosem lub innej cudownej techniki nauczymy się gdy przydjzie ochota/potrzeba.

Walnęłam sobie ibaneza i jest zajebiście :D aż milej sie gra jak słychac distortion. Dziękuję wszystkim za rady :)