Jak w temacie.
Mam sprzęt jak w stopce. Tego Epi kupiłem żeby je wyszykować na pseudo sygnaturę Angusa Younga do grania bluesowego i coverowania AC/DC. W grę wchodziła wymiana picków na te z sygnatury + klucze blokowane + ekranowanie. Czyli w sumie doinwestowanie na poziomie ponad 1000 zł. Mam na to kasę, ale zaczynam się zastanawiać czy warto...
Tak naprawdę z żadnego z wioseł nie jestem zadowolony w 100%. W Fenderze brakuje mi przede wszystkim superniskiej akcji strun (przy radiusie 9,5" nie da rady bez zdychania bendów). Do tego mostek, który nie jest najwyższych lotów. W Epi mam niską akcję strun, ale są inne braki (wiadomo jakie jest stockowe G400).
No i łamię się czy jest sens inwestowania w oba te wiosła, czy może sprzedać je w cholerę, dołożyć to co mam + to, co się w najbliższym czasie odłoży i kupić jedno wiosło, ale takie, które będzie w 100% spełniało moje oczekiwania. Czyli American Deluxe HSS. Nowy kosztuje 6500 PLN, o używkę będzie trudno bo interesuje mnie model wyłącznie 2010 lub nowszy (ze względu na zmienny radius podstrunnicy), ale myślę, że jakby się trafiła to pewnie trzeba by było za nią dać 5500-6000 PLN. Podejrzewam, że w lipcu byłbym w stanie zgromadzić fundusze (przy założeniu, że oba obecne wiosła sprzedaję).
Oczywiście z czasem pewnie bym go również doinwestował (pickupy, przeróbka na HSH, być może oryginalny FR), ale konstrukcyjnie już na starcie byłbym zaspokojony pod każdym względem. W sensie, że nawet jeśli na tę chwilę czegoś ta gitara nie ma, to można to uzyskać przez doinwestowanie, bez płaczu że "nie da się bo to albo tamto".
Oczywiście w takiej sytuacji nie miałbym mahoniowego wiosła do Angusowych klimatów, ale cóż... może z czasem zafundowałbym sobie Gibola SG Standard i zakończył w ten sposób jakiekolwiek inwestycje w sprzęt.
No i co robić? Kisić odłożoną kasę na dużą zmianę, która mi da 50% pożądanych brzmień ale z najwyższej póły, czy doinwestować to, co mam i mieć niby 100% pożądanych brzmień, ale jakościowo jednak na pół gwizdka?


