Ustawialne menzury w akustycznej gitarze.

Czy potrafi mi ktoś wyjaśnić, dlaczego nie produkuje się nigdzie na świecie niskobudżetowych gitar elektrycznych z plastikowym wymiennym litym siodełkiem mostka, a z kolei istnieje totalny brak wyżej budżetowych gitar akustycznych i klasycznych, które w miejsce prymitywnego litego siodełka plastikowego, posiadałyby siodełka o nastawialnej menzurze i wysokości strun na mostku.
Nie muszę przecież wyjaśniać, że jest to niezbędne dla korekt stroju strun, gdy gitara zmienia geometrię od temperatury lub wilgoci, albo jest konieczność dopasowania gitary akustycznej, pod własne preferencje, gdy zmieniamy rodzaj strun, ich grubość, lub stosujemy strój otwarty (gitara bez użycia chwytu brzmi akordem. Zmiana naciągu struny też przecież wymaga korekty menzury).

kfadrat pisze:Czy potrafi mi ktoś wyjaśnić, dlaczego nie produkuje się nigdzie na świecie niskobudżetowych gitar elektrycznych z plastikowym wymiennym litym siodełkiem mostka

Dlatego, że gitara elektryczna z plastikowym siodełkiem mostka brzmi głucho, a bardzo ostatnio popularne siodełka typu "wrap-around" są tak tanie, że można je montować nawet w najtańszych elektrykach.

kfadrat pisze:a z kolei istnieje totalny brak wyżej budżetowych gitar akustycznych i klasycznych, które w miejsce prymitywnego litego siodełka plastikowego, posiadałyby siodełka o nastawialnej menzurze i wysokości strun na mostku.

Jakoś niekwestionowani mistrzowie gitary akustycznej nie narzekają na te braki...
A na poważnie, to nigdy jeszcze nie miałem w ręku prawidłowo wykonanej gitary akustycznej (o klasykach się nie wypowiadam, to zupełnie nie moja działka), która wymagałaby regulacji menzury. Jeśli chodzi o wysokość mostka, to owszem regulowałem to praktycznie we wszystkich egzemplarzach. Robi się to szybko i skutecznie przy pomocy papieru ściernego raz w życiu gitary. Jeżeli ktoś się upiera, że trzeba zmieniać wysokość mostka przy zmianie strun (nie wiem, skąd się wziął ten mit), to zawsze może sobie przygotować drugie siodełko, które będzie dopasowane do jego preferencji i będzie wymieniane razem ze strunami.

kfadrat pisze:Nie muszę przecież wyjaśniać, że jest to niezbędne dla korekt stroju strun, gdy gitara zmienia geometrię od temperatury lub wilgoci, albo jest konieczność dopasowania gitary akustycznej, pod własne preferencje, gdy zmieniamy rodzaj strun, ich grubość, lub stosujemy strój otwarty

W takiej sytuacji akcję strun korygujemy wyłącznie naprężeniem pręta regulacyjnego, w który aktualnie jest wyposażona większość akustyków, nawet Harley Benton za 319 zł.

kfadrat pisze:Zmiana naciągu struny też przecież wymaga korekty menzury

Nieprawda, nie wymaga.

Dziękuję za odpowiedź. Celowo rubasznie zadałem pytanie, aby pokazać kontrast że w konstrukcji akustyków trwa zastój. Mam też własną teorię dlaczego tak się dzieje. Uważam że brakuje dobrych teoretyków zatrudnionych w korporacjach, aby starano się wprowadzać ulepszenia do akustyków, bez nawet podnoszenia kosztów produkcji. Albo jest nieumiejętność we wdrażanie nowych rozwiązań technologicznych pod szerszą klientelę. Korporacjom bardziej opłaci się masowa produkcja na przeciętne zapotrzebowanie. Głównym priorytetem jest więc to, czego oczekuje klient, aby gitara akustyczna była głośna, bo na to ludzie szczególnie zwracają uwagę i krąży mit że grube struny dają dobry efekt akustyczny. Dlatego w standardzie instaluje się grube struny z kompletów zaczynających się od 0,012". Taka gitara nie nadaje się do gry palcami lub paznokciami. Jest zatem przystosowana do gry kostką. Z podobnego powodu nie wdraża się typoszeregu w akustycznych gitarach pod względem szerokości gryfu przy szyjce. Jedynie niewiele firm, tych ze wschodu produkuje taki asortyment. W Europie poznałem tylko Dowinę i Pengano. Mam te gitary.

Podginanie gryfu służy generalnie do optymalnego ukształtowania gryfu, w zależności od zastosowanego naciągu strun. Korekta akcji w niewielkim jedynie zakresie.

A o wpływie naciągu strun na menzurę i szczególnie tych owijanych z metalowym rdzeniem, sprawy mają się inaczej. Dlatego dobrze że taki temat założyłem. Wiem bardzo dużo o tym, bo zrobiłem analizę teoretyczną, by łatwo obliczać korekcyjną poprawkę przesunięcia siodełka mostka od nominalnej menzury, obliczonej z pośrednich pomiarów, zdjętych z położeń wielu progów. Sądzę że te informacje warto tu zostawić, Mam obecnie pięć akustyków i jedną klasyczną. Wszystkie gitary mają zmodyfikowane mostki, by menzury były ustawialne. Wreszcie poczułem jak świetnie jest je teraz precyzyjnie nastroić i ukształtować obwiednię zewnętrzną strun przy mostku. Stosuję też mieszany zestaw strun, metalowe z nylonowymi, bo tak jest korzystniej dla fingerstyle. Jedynie stabilny ciężki fender nie doczekał się modernizacji, no bo teraz tego nie wymaga.

Obecnie gram amatorsko już siedem lat i jest to mój drugi powrót do grania po dwóch dłuższych przerwach. W młodości zaczynałem przygodę z gitarą na zrobionym własnoręczne elektryku, wraz z wykonaniem przystawki magnetycznej i grałem na wzmacniaczu radiowym. Potem kupiłem Defila akustycznego z efami i po roku go sprzedałem przekonując się jak głucho i cicho ją słychać w odniesieniu do innych gitar z jakimi się stykałem. Wtedy polowałem na głośną gitarę zagraniczną z komisu. Gdy się z nią spotkałem i brzdąknąłem na niej strunę E6, byłem w pełni kontent i zakupiłem bez wahania w tym samym dniu, pożyczając pieniądze od cioci. Służyła mi wtedy jeszcze pięć lat, bo potem nie zajmowałem się już graniem. Używałem na niej mieszanego zestawu strun. Trzy wioliny z drutu 0,25 ; 0,3 ; 0,4 mm. i Trzy nylonowe basowe owijane brązem. Oczywiście te oryginalne które w niej były. Bardzo długo działały. Gdy struna D się zużyła, zastępowałem ją polskimi nylonowymi owijanymi miedzią. W mieszanym zestawie gitara brzmiała mi lepiej, kierując się w ocenie dobrym własnym słuchem. Swym brzmieniem zwracała uwagę właśnie z powodu mieszanki strun. Miała przy akordowej grze ciepłe niskie dźwięki i wyraziste wysokie. Mam ją do dzisiaj na takim samym układzie strun i jest świetnym sprzętem porównawczym do gitar współczesnych. Od samego początku wmontowałem do niej polskie klucze z wałkami nawojowymi 5,5 mm, wklejając do korpusu główki 12 tulejek mosiężnych, by wygodnie stroić sztywne metalowe struny. Gitara ma obecnie dorobione siodełka o przekroju trójłukowym i zakresie zmian menzury 4,3 mm. Dawniej menzury na tej gitarze dostrajałem dopasowując rozkład masy struny na swojej długości, metodą wzdłużnego szlifowania strun nylonowych na owijce, lub drutu na jego średnicy, dla dostrojenia menzur w strunach wiolinowych. Było to robienie równomiernego ubytku masy struny na czynnej długości struny. Czyli strojenie menzury, dla narzuconego konstrukcyjnie położenia siodełka. Siodełko wykonałem z aluminium i tak, by zoptymalizować jego położenie. Rowek w mostku poszerzyłem do 6 mm, a końcówka siodełka miała 3 mm i było więc siodełko cofnięte o 3 mm do tyłu, w odniesieniu do oryginalnego położenia.
Podczas obecnego powrotu do grania zaopatrywałem się w gitary akustyczne o jak najszerszym gryfie w ramach rozrzutów tolerancyjnych, by przerabiać rozstaw strun z 35 mm na 38 mm. Potem polowałem na jeszcze szersze gryfy. Długo mozoliłem się z rzeźbieniem siodełek w nowo nabytych gitarach i ten prymitywizm konstrukcyjny mnie wnerwiał, aż w końcu opracowałem siodełka przechylne, by nie dokonywać trwałych zmian na mostku i w kanałku, a mieć regulowane menzury na strunach. Potem zasadę przechylnego siodełka zastosowałem w wersji trójłukowego kształtu i to rozwiązanie najlepiej i bez poważnej przeróbki mostka zastosowałem w omówionej wyżej gitarze klasycznej, która ma obecnie 51 lat od wyprodukowania i posiada nazwę Vittoro. Zanim podjąłem decyzję o wykonaniu tej modernizacji sprawdziłem teoretycznie warunki samohamowności siodełek i wtedy dopiero przystąpiłem do ich wykonania. Cała praca zajęła mi około miesiąca.
Gitara ma teraz struny nylonowe owijane spłaszczonym posrebrzanym drutem, D'Addario Pro Arte EJ51 i komplet strun cienkich 0,23 ; 0,3 ; 0,4 mm.

Przed tuningiem
https://s18.flog.pl/media/foto/kfadrat_ ... 65e57d.jpg

Po tuningu
https://s30.flog.pl/media/foto/kfadrat_ ... 271154.jpg

Jeśli w konstrukcji akustyków trwa zastój, Twoim zdaniem, to sobie wyobraź co czuje córka moich przyjaciół, która gra na lutni... Jak ona musi cierpieć, ten instrument już kilkaset lat stoi w miejscu!

A i bym zapomniał. Z ang. "true temperament frets". Zatem można sobie menzurkę ustawiać do porzygu. No i jeszcze jeden ważny aspekt. Zwykle ci co grają w niskich strojach i w dropach. Gruba "D" musi być zawsze nastrojona trochę parę centów w dół aniżeli cieńsza "D" - przy stroju DADGhe - żeby ładnie stroiło - zwykle na słuch, nie stroikiem. Czyli wpływ amplitudy na naprężenie. Wiadomo menzurka musi być wystrojona, bo inaczej się nie da. Dziękuję, pozamiatałem.

@jpk odpowiem krótko podając tylko wzór, który wyprowadziłem z teorii drgań w strunach. Ten temat chciałbym zamieścić w dziale o strunach. Otóż jest tak, że o wielkości korekty menzury nominalnej, wynikającej z rozstawu progów, decyduje względny wzrost naciągu po dociśnięciu struny do progu. Docisk struny do progu wydłuża ją np 0,03 mm i to wynika z geometrii. Wielkości menzury i akcji. O wielkości przyrostu siły spowodowanej dodatkowym wydłużeniem stalowej struny, decyduje przekrój rdzenia struny. Grubsze rdzenie wytworzą większe wzrosty siły. Więc gdy przestrajamy strunę zmieniając naciąg, zmieni się względny wzrost siły naciągu, w przyciśniętej do progu struny.
C - korekta menzury
M - menzura nominalna
N - naciąg struny, przy docisku do 12-go progu
P - przyrost siły naciągu, od docisku do 12-go progu.

C = 0,5M(N^(1/2)) / (N - P)^(1/2) - 0,5M

Tego wzoru używałem jako pomocnika, podczas rzeźbienia siodełek. Dawało się przy jego pomocy wykryć struny owijane z wadliwym rozkładem masy na długości.


Z twojego wpisu malyguit i dołączonej reklamy gitary wykonywanej na zamówienie u lutnika, oraz sprzedaży przez nich mostków z sześcioma przesuwnymi siodełkami, nic nie pozamiatałeś na ten temat, tylko pokazałeś, że problem braku takich gitar na rynku, może mieć podłoże, że wiadomo o co chodzi, jak nie wiadomo o co chodzi. Mafia lutników może być tym powodem, że chciałaby pasożytować na korporacyjnej produkcji, masowo wykonywanych gitar z przesuwnymi siodełkami. No bo jak taki banalny temat patentują, to tutaj może istnieć powód, że masowo produkowane gitary w przyjaznych cenach, są nadal badziewne. Niemniej jednak pokazane rozwiązanie konstrukcyjne lutników nie jest wysokich lotów, bo brak wygodnej zmiany wysokości strun. Tu wymaga to dodawania podkładek pod przesuwne siodełka, a lepiej dla użytkownika jest, by mógł to robić śrubkami, tak jak to się robi w gitarach elektrycznych. Zatem czyżby siodełka od gitar elektrycznych powszechnie dostępne w sprzedaży w cenie od 6 do 10 zł za sztukę, też były opatentowane, że żadna korporacja produkującej tanie gitary, nie chce wspierać, wynalazcy siodełka do gitary elektrycznej?

W jednej ze swoich gitar zastosowane mam takie rozwiązanie, gdzie jedynie zeszlifowałem mostek 1,7 mm, w miejscu kanałka siodełka i użyłem siodełek od gitary elektrycznej i w taki sposób, że działa też przetwornik piezoelektryczny. Zamieszę fotki by inni mogli z tego pomysłu korzystać.

widok z boku
https://s30.flog.pl/media/foto/14300072 ... ku-cz3.jpg

widok z przodu
https://s30.flog.pl/media/foto/kfadrat_ ... 3ee6a4.jpg

widok z tyłu
https://s30.flog.pl/media/foto/kfadrat_ ... b5fd3a.jpg

widok z perspektywy
https://s30.flog.pl/media/foto/kfadrat_ ... 1aac5a.jpg

kfadrat pisze:problem braku takich gitar na rynku,

"Problem braku takich gitar"? Nie dostrzegam problemu. Gdyby to był problem, szybko znalazłoby się rozwiązanie i masowi producenci zbijaliby potężną kasę na takich produkcjach.

kfadrat pisze: Mafia lutników

To nie mafia lutników, to Reptilianie! Oni tak sterują światem, żeby takie były do kitu te gitary!

kfadrat pisze: Niemniej jednak

Albo "niemniej", albo "jednak", zwrot "niemniej jednak" jest nie po polsku. To tak tylko dla porządku.

kfadrat pisze: żadna korporacja produkującej tanie gitary, nie chce wspierać, wynalazcy siodełka do gitary elektrycznej

Nie, po prostu jest to bez sensu, jak wyżej już koledzy wskazali. Gdyby miało sens, dlaczego zawodowcy, wysokiej klasy muzycy nie używaliby takich rozwiązań? Dlaczego korporacje, które produkują przecież gitary elektryczne, akustyczne i klasyczne, nie stosują tego? Podaj jeden dobry powód. Tylko bez teorii spiskowych o "mafii lutników czy innej wyimaginowanej grupie kontrolującej świat, która nie chce tak pożądanych siodełek w gitarach innych niż elektryczne.

@6nt Ty problemu nie dostrzegasz, bo jesteś tutaj zasłużonym rezydentem solidaryzującym się z wypowiedziami kolegów, a problem jednak istnieje. Gitary z plastikowym podłużnym siodełkiem w mostku są badziewne. Dla tych którzy posiadają doby słuch, takie gitary stają się udręką. Ja tylko ułatwiam ludziom, jak sobie łatwo mogą zmodernizować akustyka, zaś Tobie to się nie podoba. Tyle na ten temat w Twoim kierunku.

Zawodowcy, wysokiej klasy muzycy, opiewający w wysoką kasę, nie mają problemu bo z każdą usterką w swoim instrumencie, zwracają się do lutnika. Jako specjaliści we wirtuozerii i muzyce, są dętkami w zagadnieniach technicznych instrumentu na którym grają. Gdy cały swój czas w życiu poświęcają muzyce, to trudno by znali tematy z innych dziedzin technicznych. Podam przykład. np w studiach nagrań akustycy narzucają takim ludziom warunek, że do nagrania będą musieli zmienić struny, bo na tych które mają założone, nagrania nie będą wykonywać.

Powodem takiego stanu rzeczy na rynku gitar akustycznych, może być zmowa korporacji lutników z korporacją producentów, z powodu właśnie patentów, na temat szczegółów konstrukcyjnych w gitarach.

Reptylianie jak najbardziej mają swój udział w tym, że brak naturalnej konkurencji na rynku przemysłowych produktów. Ziemscy namiestnicy Reptylianów stworzyli rabunkowy system monetarny, oparty na celowo wprowadzonym błędzie teoretycznym i przy pomocy wielofrontalnego terroru, utrzymują monopol błędnie skonstruowanego pieniądza. Taki właśnie system monetarny doprowadził do rozwoju korporacji światowych, i braku naturalnej konkurencji na wolnym rynku. korporacje jak pasożyty, niszczą ludzką klasę średnią, by uczynić wszystkich ludzi niewolnikami.

Każdy by chciał by pierwsza lepsza kupiona gitara akustyczna stroiła. Mam aktualnie trzy akustyki, Dowina z 2016, Yamaha z 1999 i Levin z 1967. Nie ma problemu ażeby nie stroiły. Stroją nawet na dziesiątkach. Cały sekret polega na tym, że jak na ucho nastroisz pudło, to intonacja musi się zgadzać. Chyba że, nie. Wtedy masz masz trzy wyjścia. Pierwsze - naprawić, drugie - pozbyć się, trzecie - tak jak w Twoim przypadku - kombinować.
Co do pieniądza, reptylian, etc. Faktem jest to, że sami oddaliśmy złoto za de facto nic niewarte papierki w 1913 roku. A że, produkcja instrumentów muzycznych w co najmniej 80% jest w rękach korporacji i nie są to żadne poufne dane. A i nawet korporacje muszą robić dobre instrumenty. I nawet zauważyłem, że ten rynek jest cały czas rozwijają się. Tylko ponoć coraz trudniej o odpowiednie drewno. Tak że, ten!

Fajnie się czyta, gdy ktoś nie wie wszystkiego, tylko WIE WSZYSTKO LEPIEJ. Dobrze, że jesteś, bez Ciebie nikt by nie wiedział, że jest jakiś "problem", żyliby wszyscy w nieświadomości i nie umieliby grać, tak jak zawodowi muzycy nie umieją (Twoim zdaniem) radzić sobie z instrumentem Ale masz teorie, normalnie czad. I tak na każdy temat jesteś w stanie bzdurę udowadniać, czy tylko na kilka wybranych?

Znam wszystko lepiej, bo napisałem o sobie, że z gitarami akustycznymi zawsze miałem do czynienia. Weźmy przykład teraźniejszy jaki mnie spotkał. Wiem z teorii że technologia limitowała optymalne projektowanie strun basowych. No bo by metalowa struna basowa drgała stabilnie to rdzeń musi mieć znaczne naprężenie jednostkowe w ramach jego wytrzymałości, inaczej jest wyższa częstotliwość na dużej amplitudzie i spadek częstotliwości podczas wybrzmiewania dźwięku gdy amplituda się zmniejsza. Wynika ze wzoru na częstotliwość, bo zależy od siły naciągu. Duża amplituda średnia siła w czasie jest większa. Mała amplituda średnia siła maleje no i powód na opadanie częstotliwości. Dlatego by struny dawały stabilne dźwięki naprężenie drutu musi być znaczne, a to od dociskania strun do progów mają być nieznacznymi dodanymi siłami w naprężeniu struny.

Dla fingerstyle trudno mi było dobrać struny, metalowe bo zauważyłem na mierniku tę niestabilność i zrozumiałem skąd się to bierze, bo znam się na fizyce. Dlatego stosuję między innymi nylonowe struny na basy, z tego też powodu. Dla strun cienkich 0,09", dla gry palcami, bo takie są konieczne, żadne metalowe basowe o rdzeniach fi 0,4 mm nie dadzą dobrych rezultatów akustycznych. Więc niedawno przyjrzałem się strunom 0,012"-kom RS200 i zobaczyłem że mają cienkie rdzenie i dwa lewe nawoje, zaciskające się więc. Drut 0,15 mm, obciśnięty szczelnie taśmą 0,09 mm. Rdzeń 6 kt. 0,35 mm. Zobaczyłem że brzmią znacznie lepiej(24w 32w 42w). Więc tak cienkie rdzenie dały mi struny 1.06 mm, 0,82 mm i 0,61 mm. Nałożyłem na dwie gitary gdzie miałem flat tops i okazały się lepsze od nich. Więc życie jest zmienne i gdy jest potrzeba wymiany tak jak tu miałem, to szlag trafia gdy nie da się tego łatwo zrobić, bo znowu będzie strojenie menzury a mostek z plastiku pod rzeźbienie, albo nie na gładką strunę, jak było u mnie z wychylnym mostkiem w Yamaha. Dlatego dostałem wkurwu i skończyłem z korporacyjnym mostkiem na Yamaha, drąc mostek pilnikiem ściernym wczoraj. Porobiłem notki wymiarowe położeń i w ramach wolnych chwil podniosę wkrótce jakość mojej gitary, by dać radę zmieniać rodzaj strun gdy zajdzie kiedykolwiek taka potrzeba.



Notki z położeń strun

Mam nieodparte wrażenie, że według Ciebie ten facet jest lolkiem, bo gra na gitarze ze stałym mostkiem i używa seryjnie produkowanych strun, których nie poddaje wstępnej obróbce papierem ściernym...

Dokładnie nie pomyliłeś się jpk. Właśnie uważam faceta za Lolka. Mostek i menzurę facet ma zupełnie poza swoją świadomością. Porady gościa są o tym jak to osiągnął naukę o różnych strunach, od kolegów na koncertach. Zastanów się jpk, czy którykolwiek z gitarzystów elektrycznych stolerował by teraz w swoich rękach gitarę bez regulowalnych menzur? Normalnie takie gitary by nikt nie kupował w sklepie, bo by dostał wścieku po pierwszej wymianie strun na jakiekolwiek inne.

Czy ja teraz lansuje ludziom szlifowanie strun jako antidotum? No nie! Więc rozumiem żarcik. Przypominam dla jasności i edukacji dla niektórych że tak też się da. Tę wzmiankę podałem tylko dlatego, że w sytuacji bez wyjścia przy niedostatkach w prl-u, można było sobie poradzić z tematem menzury, gdy nie dało się już inaczej. Ja teraz proponuję ludziom jedynie zastosowanie gotowych tanich siodełek, do zamontowania w akustyk. I nie klient powinien to docelowo robić, bo tym powinny się zająć producenci, gitar akustycznych, podobnie jak dzieje się to w przemyśle gitar elektrycznych. Dlatego ten temat założyłem, by dać antidotum ludziom przed nieustanną nawałnicą badziewnych gitar akustycznych, z plastikowym litym siodełkiem.

Owszem ten gość to Lolek, skoro głosi swoją teorię, że gitara przyzwyczaja się do strun. 3:00 min. Nie ma czegoś takiego, jak tresura drewnianej gitary z rozumem w jej główce, że będzie sobie dźwięczyć tym strunom, które mają się jej podobać a innym już nie. Fakty są niepodważalne. Jest gitara o parametrach na które wpływa jej budowa, pokrycie lakierowe no i wilgoć i są różne asortymenty strun z rozrzutami parametrów podczas produkcji i z wszelkimi odmianami w charakterystykach parametrów i tylko te trzy połączenia: Gitara, jakość strun, i ich dostrojenie, będzie decydować o brzmieniu instrumentu.

Facet w ogóle nie porusza zagadnienia regulowania menzury, bo zapewne podrzeźbia sobie siodełko i jest to dla niego temat poboczny. To pewnie muzyk ze średnim słuchem. Precyzyjność strojenia jego nie interesuje. Korzysta z gotowych zestawów strun, według norm pod produkowane gitarowe sprzęty. Zakłada i nastraja, by w miarę mu instrument stroił. O tym właśnie jest ten film. Menzura więc go nie interesuje, byleby z grubsza gitara stroiła na całej linii. Zresztą słychać jakie ma kiepskie struny, które mu świstają w 4:55 min, i nie są więc gładkie. Jako Lolkowemu muzykowi nie przeszkadzają hałaśliwe świszczące zakłócenia przy grze muzyki. On skupia się nad zagadnieniem jak zakładać strunę, by nie utracić zacisku nawoju struny, który gdy się obluzuje, to struna przestaje dobrze brzmieć i to jest tematem jego porady na filmie.
Czyli utrata zacisku nawojów struny, jest tematem jego mozolnego tłumaczenia o zakładaniu struny.
Ze ważne na ten temat jest to, że np przed ucięciem struny konieczne jest najpierw zagięcie struny w otworze kołka, a potem ucięcie, bo to zabezpieczy przed ewentualnym zluzowaniem się nawojów, podczas późniejszych manipulacji ze struną.

No to trzeba było od razu pisać, że Ty masz problem, a nie "jest problem". Istotne jest też to, że Ty nie grasz, tylko analizujesz. Zajmujesz się gitarą teoretycznie, podłączasz mierniki, wkładasz zatyczki w uszy (bo przecież to nie jest ważne, tylko wydruk z hercmiarki) i analizujesz wykresy. Szczerze mówiąc, nigdy nie rozumiałem takiego podejścia do instrumentów, do muzyki. Raczej właśnie w fizyce, w badaniach to jest podejście pożądane, w muzyce liczy się to, co się gra, jak się gra, co się tworzy, a nie dane z analizatora pasma. Weźmy na przykład takiego Gibsona - sprawdź z hercmiarką jak ich flagowy Les Paul stroi na każdym progu. Spać nie będziesz mógł. Tylko właśnie na takiej gitarze powstały niesamowite ilości tak znakomitej muzyki, że ciężko by to było wszystko zebrać na raz.

Wiesz, można być znakomitym muzykiem ze znajomością fizyki na poziomie minimalnym lub żadnym, ale nawet nagroda Nobla z fizyki nie uczyni człowieka nawet średnim muzykiem. To po prostu inne podejście do dźwięku.

Trochę mnie tylko bawi Twoja arogancja. Nie wiem jaki masz dorobek, czy w ogóle jakiś, ale z całą pewnością o Tobie nie słyszałem, natomiast Tommy Emanuel to wielki artysta, znany i doceniany przez fanów i krytyków na całym świecie. Ja nie jestem wielkim fanem fingerstyle, ale akurat to nazwisko znam. Ciebie nie.

kfadrat pisze:Dokładnie nie pomyliłeś się jpk. Właśnie uważam faceta za Lolka.

Rozbawiłeś mnie do łez... Ten :Lolek" został w 200 roku uznany przez magazyn Guitar Player za najlepszego gitarzystę akustycznego na świecie.

kfadrat pisze:To pewnie muzyk ze średnim słuchem. Precyzyjność strojenia jego nie interesuje. Korzysta z gotowych zestawów strun, według norm pod produkowane gitarowe sprzęty. Zakłada i nastraja, by w miarę mu instrument stroił. O tym właśnie jest ten film. Menzura więc go nie interesuje, byleby z grubsza gitara stroiła na całej linii.

No, akurat on ma słuch bliski absolutnemu.

kfadrat pisze:Zresztą słychać jakie ma kiepskie struny, które mu świstają w 4:55 min, i nie są więc gładkie. Jako Lolkowemu muzykowi nie przeszkadzają hałaśliwe świszczące zakłócenia przy grze muzyki.

Pomijając czasy komuny, gdy właściwie nie było wyboru, raz w życiu zdarzyło mi się założyć struny z płaską owijką dość renomowanej firmy Thomastik-Infeld. Świetnie się sprawdzają podczas grania jazzu na elektryku, ale już do rocka się nie nadają. Struny do akustyka MUSZĄ świszczeć, inaczej nie będą brzmiały głucho i nieprzyjemnie.

6nt pisze:Trochę mnie tylko bawi Twoja arogancja. Nie wiem jaki masz dorobek, czy w ogóle jakiś, ale z całą pewnością o Tobie nie słyszałem, natomiast Tommy Emanuel to wielki artysta, znany i doceniany przez fanów i krytyków na całym świecie. Ja nie jestem wielkim fanem fingerstyle, ale akurat to nazwisko znam. Ciebie nie.

Dzięki, oszczędziłeś mi trochę czasu...

Obejrzałem aż dwukrotnie i nic nie mówił o tym, czegoś się nauczył od kolegów na scenie, jedynie że kolega założył struny od banjo do telecastera i mógł je z łatwością podciągać. Mówi także że, jak był dzieckiem to jedyne struny, które były dostępne to Black Diamond, dopiero później pojawiły się Ernie Ball, D'Addario itd. W ogóle żeś pocisnął z Emmanuelem jak kulą w płot. Jest on bowiem wirtuozem gitary. Poza tym w tym krótkim filmie mówi dokładnie tak jak jest ze strunami i strojeniem gitary. Trochę sobie strzeliłeś w kolano. Nie wiem czy tylko się zajmujesz gitarą, czy też grasz, ale coś mi się wydaje że, nie grasz na instrumencie. Masz pomysł na jakiś patent, to go zrób. Będzie dobry, to muzycy kupią. Póki co, to nie przekonałeś mnie wcale.

Taki mój anielski problem lutnika i zarazem muzyka, jak i wasz anielski problem muzyków, wraz z kierownikowaniem w dyskusji, bo macie do załatwienia jeszcze zajęcie społeczne, polegające na moderowaniu i narzucaniu polityki edukacyjnej dla mas tu wchodzących, dopasowanej do ustawionego przez namiestników reptyliańskich, jednolitego modelu mostka do gitar akustycznych i klasycznych, z plastikowym jednoczęściowym siodełkiem, dla stosowania na całym świecie, przez niewolników.

I co? Nadal uważacie, że wizerunek mostka konstrukcji jak w elektryku, w pełni ustawialnego na dwóch współrzędnych i w zastosowaniu do każdej z sześciu strun w akustykach, to niepoprawność polityczna? A w ogóle skąd pochopne twierdzenia, że ja nie potrafię grać. A choćbym nawet nie potrafił, to skąd niby wymagana potrzeba umiejętności grania na instrumencie, by zaoferować coś lepszego, niż badziewny chłam w postaci litego siodełka z plastiku w wersji "wyrzeźb sobie sam", albo opcja daj zarobić lutnikowi, a zrobi ci wszystko inaczej i piękniej.

Więc sobie marudźcie nadal a ja będę dyżurnym na tym wpisie dla wszelkich innych ludzi zainteresowanych tym rozwiązaniem, chcących dodatkowych porad, jak to w praktyce wykonywać. Jak ma wyglądać, to już widać na zdjęciach. Kto ma rozum i talent w rękach to ulepszy sobie akustyczną gitarę i nie muszę nic patentować w schorowanym systemie prawnym, bo taka jest moja anielska wolna wola, by informację zozprzestrzeniać, dla myślących czytelników forum.

Nic z tego co piszesz, że "uważamy", nie jest prawdą. Ja osobiście nie uważam nawet, że jesteś lutnikiem czy muzykiem. Nie pokazałeś ani jednego, ani drugiego. uważam natomiast, że jesteś bardzo arogancki i w tonie super eksperta wypisujesz głupoty. Tak uważam i z każdą wypowiedzią upewniasz mnie w tej opinii. Narzuciłeś bardzo agresywny, nie znoszący sprzeciwu, ton tej dyskusji i widzę, że nie tylko ode mnie zbierasz tego owoce. Chcesz się pokazać jako muzyk? Pokaż swoją muzykę. Na razie nie pokazałeś nic, nie jesteś więc dla mnie żadnym muzykiem. Chcesz uchodzić za lutnika? Pokaż swoje prace. Póki co - jak z muzyką. Tylko piszesz głupoty, udajesz fachowca, a tak naprawdę wyraźnie widać, że nie masz pojęcia, nawet nie masz dobrego pomysłu na to, co chciałbyś tu zaprezentować. Pokrzykiwaniem, arogancją niczego nikomu nie udowodnisz.

Wyprzedzając spodziewany "kontratak": tak, ja też nie jestem muzykiem, ani lutnikiem. Jestem kolesiem, który trochę umie grać, trochę się wciąż uczy, ale za to bardzo lubi. Swoje gitary w większości od dłuższego czasu ogarniam sam, bo na tanich "lutnikach" się przejechałem, a na drogich mi szkoda kasy, bo nie zarabiam muzyką. Potrafię bez większych błędów zagrać kilkadziesiąt cudzych utworów, nie komponuję sam. Potrafię poustawiać sobie sprzęt tak, by brzmiał jak chcę i by na gitarze grało mi się dobrze i wygodnie. Potrafię polutować elektrykę, zrobić zaprawki lakiernicze, przeszlifować progi (choć tego nie robię, bo wolę oddać komuś, kto ma lepszy sprzęt), przerobiłem sobie Les Paula tak, by ze stałego Tune-o-matic przejść na Bigsby i wyfrezowałem sobie komorę humbuckera tak, że wsadziłem P90. Jedną gitarę przerobiłem całkowicie ze stanu piwnicznego po zalaniu do grającego sprzętu (łącznie z woskowaniem pickupów).Takie rzeczy umiem, niewiele więcej.

Ty na razie pokazałeś, że umiesz tylko pyszczyć i jesteś naprawdę bardzo, bardzo arogancki. Wiesz wszystko LEPIEJ (a to oznacza, że wymądrzasz się, nie wiedząc jednak nawet minimum).

@malyguit Patentować takie rzeczy to powinny korporacje, które produkują instrumenty. No bo podnosząc jakość instrumentów prostymi rozwiązaniami, mogą lepiej zarabiać, przez sprzedaż rzeczy lepszych. No ale jakość kadr inżynierskich i twórczych upada, dlatego produkuje się marne instrumenty akustyczne, bo trudne do doregulowania dla muzyka-użytkownika.

Nie odniosę korzyści z opatentowania siodełek trójłukowych które sam wymyśliłem, bo one nie są tak doskonałe, jak siodełka w gitarach elektrycznych do szybkiego i wygodnego wyregulowania, aż w dwóch osiach! Więc zwracam ponownie uwagę na to, że da się użyć nabywalne w masowej produkcji siodełka do gitar elektrycznych. Zarówno symetryczne jak i niesymetryczne i zamontować je do dowolnie zaprojektowanej kotwicy, przykręconej z kolei do mostka wraz z gitarową płytą. No i jest też konieczność obniżenia mostka, przez zdjęcie określonej warstwy drewna na frezarce, lub szlifując ręcznie, bo musi się wymieścić w przestrzeni 10 do 12 mm, między strunami a płytą gitary, siodełko posiadające wymiar wysokościowy od 5 do 6,5 mm.

Siodełka trójłukowe, zapodane na początku linkiem, bo łatwo spełniające samohamowność, w kanałkach mostka, z szerokością 7 do 8 mm nie mają wygodnej zmiany wysokości struny, bo wymaga to wkładania sztywnych podkładek regulacyjnych, na dno kanałka w mostku i dodatkowo na ostatniej podkładce ma być drobny papier ścierny, impregnowany żywicą epoksydową, zapełniający ściśle szerokość kanałka w obrębie jednego segmentu. Wygodnie zmienia się tylko menzurę.
Luzuje się nacisk struny i podnosi ją za pomocą paska mocniejszej folii tuż przy siodełku. Następnie wsadzonym do otworu siodełka pręcikiem, przechyla się trójłukowy segment. Po korekcji położenia siodełka opuszcza się uniesioną lekko strunę, dostraja ją ponownie i sprawdza efekt korekcji menzury.
Dla mojej historycznej gitary miało to sens, tak właśnie wykonać siodełko, bo istniał już w niej szeroki na 6 mm kanałek w mostku. Dlatego, był miesiąc majsterkowania. Ręcznie wykonana precyzyjna obróbka powierzchni łukowych na segmentach, by podnieść wartość użytkową historycznej gitary, ze względu na bardzo dobre jej brzmienie. Znacznie lepsze niż Dowiny.
Powierzchnie łukowe piłowałem i szlifowałem na metodę wielu drobnych szlifów z wykorzystaniem dorobionego do tego celu przyrządu sinuśnicowego. Była to więc obróbka pakietowa, a na końcu porozcinanie segmentów.
Dlatego był odpowiednio dokładny obmiar, wysokości strun, by pochylając jednostronnie kanałek w dół, wyprostować płaszczyznę kanałka specjalnie wykonanym do tego celu pilnikiem ściernym. Więc jest to zrobione tylko z jedną podkładką wykonaną z drobnego epoksydowego papieru ściernego. Boczne ścianki drewnianego z kolei mostka, są zaimpregnowane spirytusową nalewką z kalafonii, dla zwiększenia współczynnika tarcia metalu o drewno, na bocznych ściankach kanałka w mostku. Drewno gitary jest ustabilizowane żyjąc 51 lat w mieszkaniu wraz ze mną. Naciągi w strunach mają od 5 do 6 kG.

Sinuśnicowy, zluzuj ten naciąg ale w niutonach i określ się w końcu czy frezujemy czy jedziemy papierem, bo jak papierem to rób se sam. Aaa i kanałek jest fantastyczny. W tym tygodniu przyjdzie przelew od Rotschilda, będzie na Gibola Hummingbirda. Ps A gdzie kupię papier ścierny epoksydowy? Potrzebował bym ze dwie palety.

Tobie malyguit nie proponuję byś się za tę modernizację zabierał, bo nie rozumiesz tematu i zabawiasz się w śmieszkowanie gdy nie znasz słów z nieznanych Ci dziedzin. Wyjaśniłem Ci tylko jeszcze, że instytucja rejestracji patentów nie jest dla amatorów modernizacji czegokolwiek, bo to za droga zabawa w gierki prawne. Ja nie uważam ją za przyjazną dla rozwoju postępu technicznego. Jest opanowana przez korporacyjną mafię, która masę patentów ukradła po śmierci Tesli, rabując jego dobytek naukowy.
Kto zatem chce samodzielnie zeszlifować mostek co nie jest wcale takie trudne, to spokojnie da radę. Kto nie czuje się na siłach samodzielnie obrobić drewno na mostku, może zlecić komuś innemu. Siatki ścierne, i papiery ścierne w dowolnych ziarnach i wzmocnione epoksydem (wodoodporne) kupuje się malyguit w sklepach narzędziowych w arkuszach A4.
Najlepsze siodełka do modernizacji mostka w akustyku, są do nabycia w sklepie internetowym taniestruny.pl w dziale: części gitarowe. Kosztują tyle za sztukę, co torebka barszczu na kilka kubków.

https://taniestruny.pl/czesci-gitarowe/ ... om=listing

https://taniestruny.pl/czesci-gitarowe/ ... om=listing

https://taniestruny.pl/czesci-gitarowe/ ... om=listing

Zestaw sześciu siodełek pakują w sklepie jako 3 szt lewych i 3 szt prawych. I taki zestaw akuratnie się przydaje, bo na wiolinowe struny siodełka się obniża o 1 mm i z drugiej strony wytłacza przecinakiem rowek na strunę drutową i w ten sposób wszystkie siodełka stają się prawe lub lewe, w zależności jak się będzie chciało je mieć usytuowane na akustyku.

Struny z zestawu RS200 AutoSound 12 - 52 mają tyle odkrytych przeze mnie zalet, że opłaci mi się zmienić siodełka wychylne, które zrobiłem rok temu, na siodełka do gitary elektrycznej, aby zakładać te struny do Yamahy APX500III, które obecnie są najlepszymi strunami dla niej, przy grze fingerstyle. Zachwycam się tymi strunami założonymi teraz do Fendera, jak dobrze brzmią na cienkich rdzeniach. Struny miękkie i stabilnie trzymające tony. Oczywiście ta najgrubsza 1,32 mm nie jest wykorzystywana, bo za strunę E robi struna A z tego kompletu. Za strunę A z kolei struna D itd.

kfadrat pisze: nie znasz słów z nieznanych Ci dziedzin.

Znów wychodzi arogancja, jak często - połączona z ignorancją. Otóż, drogi "kfadracie" używasz słów, których nie rozumiesz, a nawet sam wymyślasz. Nie ma w języku polskim słowa "sinuśnicowy". To, o co Ci chodziło, to zapewne (choć też nie jestem pewien, bo strasznie bełkoczesz i momentami ciężko zrozumieć, przez błędy językowe, co masz na myśli) stolik sinusowy czy liniał sinusowy, zwany sinuśnicą. To takie narzędzie, które może kiedyś widziałeś, a może nawet nie, służące do bardzo precyzyjnych pomiarów. Nie istnieje coś takiego jak "przyrząd sinuśnicowy". Broniąc swojego błędu przed słusznymi drwinami kolegi, pogrążasz się, dokładając kolejny dowód swojej ignorancji. Użyłeś nieznanego Ci, trudnego słowa, które miało brzmieć mądrze, a wyszło jak wyszło...

Uważasz się za wybitnego muzyka (najwybitniejszego gitarzystę akustycznego, skoro Emmanuel jest dla Ciebie "leszczem") i lutnika, a ja ani nie bardzo mam ochotę otwierać link, który mi wysłałeś w prywatnej wiadomości (obawiam się, że raczej wirusa bym ściągnął, niż wybitne dzieło nagrane dyktafonem, którym się przechwalasz), ani nie oddałbym Ci Harleya Bentona na zmianę strun nawet. Nie wzbudzasz zaufania w żadnej z tych dziedzin. Raczej podejrzewam, że jesteś zwykłym domowym "plumkaczem", jak większość nas tutaj, do tego dłubaczem, który coś tam sobie wykombinował i kreuje sztuczne problemy, żeby jakoś to sprzedać. Jedyne, co Cię odróżnia od całej reszty nas tutaj, to przerośnięte do niewyobrażalnych rozmiarów ego, pompujące Twoją arogancję i eksponujące ignorancję.

Witam
Ja jako klasyk amator muszę jednak dołączyć do sceptyków "trójłukowych" siodełek.
Zacząłem od spojrzenia na wzór na korektę, a następnie obejrzałem zdjęcia z gotowych wykonań dla gitary klasycznej.
Ten proces od wzoru do wykonania trochę przypomina jedno z praw Murphy'ego:
"zmierz mikrometrem, zaznacz kredą - utnij siekierą".
Pozatym, metalowe siodełko w gitarze klasycznej? Nie chcę takiej gitary. Może właśnie z powodu trudności precyzyjnego wykonania takiej konstrukcji w gitarze klasycznej nikt tego nie robi. Są natomiast siodełka z korektą menzury. Skoro mamy wzór na korektę , dlaczego nie zlecić produkcji takich siodełek dla różnych rodzajów strun? Producenci podają parametry strun, dałoby się sklasyfikować je w grupach. A póki co zostanę przy moim prymitywnym mostku i z takimi problemami jak slursy i technika tremolo. Wydaje mi się że kształcenie się w tym kierunku ma większy sens.

Ty Grzewho zauważasz właśnie to co ja, że dałoby się siodełka poustawiać w typoszeregach co do wysokości w stopniowaniu np co 0,2 mm. Wykonane z drewna, plastiku i jako przesuwne w rowkach, montowane do mostka gitary. Banalnie proste rozwiązanie dla tych co nie kochają metalowych części. No ale o tym mówiliśmy tu na początku, że ktoś sobie to już zastrzegł patentem i sprzedaje jako rękodzieło na zamówienie.
Co do trójłukowego siodełka ono byłoby tanim dopiero wtedy, gdy byłoby produkowane na wtryskarkach. Ja absolutnie nie polecam powtarzać konstrukcji trójłukowych siodełek wykonywanych ręcznie. To była tylko moja fanaberia, by zastosować obliczenia ze statyki, a potem wykonać siodełka, gdy byłem pewny że będą samohamowne. No i brzydki szeroki kanałek w mostku, nabrał lepszego wyglądu w historycznej gitarze.

Więc mam tu do zaoferowania i to mogę zrobić, aby krok po kroku pokazać proste rozwiązanie, jak siodełka do gitary elektrycznej, będzie się dało zamontować do akustyka w ten sposób, że będzie działał przetwornik piezoelektryczny w kanałku rowka, jeśli tam taki będzie i będzie się dało ustawiać struny w menzurze i na wysokość przy mostku. Piszę to jeszcze raz dlatego, by trzymać się tematu głównego. Usuwamy z przestrzeni badziewne lite plastikowe siodełka mostka, w gitarach akustycznych, by nie kradły tyle czasu ludziom, podczas regulowania strun.

@6nt Gwoli wyjaśnienia. Ja lubię rozmawiać merytorycznie. Z przerośniętymi egami właśnie się spotkałem od startu. Więc przyjąłem taką samą postawę, że nie pozwolę na wyśmiewanie się z poprawnej wiedzy obiektywnej i lekceważeniu faktów. To właśnie Wy, moderatorzy robicie sobie szkodę na tym forum, bo myślicie że trendy i rzeczy lansowane przez przkaziory są najważniejsze. Forum obecnie nie ma olbrzymiego zapotrzebowania społecznego jak dawniej. Swoje dawne zadanie edukacyjne już spełniło. Tematy gitarowe dostępne są w wielu miejscach i z nich można się dowiadywać rzeczy mądrzejsze. Jak np reportaże z procesów produkcyjnych.
Ty chciałeś mnie podejść, abym pokazywał umiejętności muzyczne jak na jakimś egzaminie do szkoły. Ja mam w niepoważaniu takie zachowanie. Mają przemawiać fakty a nie subiektywne oceny ekipy moderatorów. Tak chcę i tak zostanie. Skoro Ty 6nt napisałeś coś o sobie, dokonaniach i jakim muzykiem jesteś, stwierdziłem że nic nie stoi mi na przeszkodzie pokazać Ci prywatnie moje umiejętności gry palcami z równoczesnym śpiewem. Dostałeś do odsłuchu moją aranżację trudnego standardowego utworu Stonsów, na którym akustyczni grajkowie jutuberowi się wykładają. Nagranie foniczne bez montażu i na żywo. To jest właśnie najtrudniejszą rzeczą w muzyce gitarowej, by móc zawile grać i równocześnie śpiewać. No bo najczęściej tworzy się podział ról, albo sekwencyjne dogrywki. Wyuczenie podzielności uwagi rytmicznej palców i wokalizy, to najtrudniejsze zadanie dla muzyka. A tu czytam teraz, że masz stracha pobrać plik ze stronki hostingowej. Napisz mi prywatną recenzję z aranżu Stonsów. Tu się wykaż, jak potrafisz.

Sinuśnica: Z definicji ma dwa wyjaśnienia. Jest przyrządem pomiarowym katów, albo przyrządem do odwzorowania kąta. W moim przypadku sinuśnica służyła do wykonania nacięć pod wymaganymi kątami. Miała więc odwzorować kąty w kontakcie z płytą ścierną. Więc w jednym wypadku do półfabrykatu materiałowego był przykręcany przyrząd-sinuśnica. Tu zaistniał przymiotnik "sinuśnicowy", dookreślający przyrząd, którym był pręt gwintowany z nakrętkami. Takie są zasady tworzenia słów w języku polskim, bo język żywy na to pozwala. Więc dlatego sam wymyślam słowa, bo gramatyka na to zezwala.
W innym wypadku sam półfabrykat stawał się sinuśnicą, przy obróbce bocznych łukowych powierzchni.

Zrozum jedno, Grzewho, już to napisał, akustyk i metalowy mostek nie brzmi. Koniec kropka. Możesz myśleć i uważać co chcesz, ale każda gitara nie stroi. Tu chodzi o tzw. mikro dźwięki - niektórzy gitarzyści by mieć to pod kontrolą np. Uli Jon Roth, Ritche Blackmore i Yngwe Malmsteen,grają na scalopach, a inni na temperowanych gitarach. Bo tu matematyka nie działa. Tak samo ze strojeniem do 432 czy 444Hz. A to że nas trzech zostało modami, to inna bajka, i nie jesteśmy tu z pierwszej łapanki. No i piłować to każdy z nas potrafi. Ale mostki to, się na gorąco odkleja.

Rozumiem malyguit, co chcesz wyartykuować i robisz to niezdarnie. Otóż są to wybzdurzone do maksa teorie, nie poparte badaniami laboratoryjnymi nad gitarami, jeśli chodzi o przeniesienie drgań ze struny w korpus gitary. Wszelkie wyższe harmoniczne generowane ze strun (alikwoty) przechodzą w drewno gitary zawiłymi drogami. Nieustannie trwa ich odbijanie z drewna z powrotem w struny. Powstaje więc ogólne miksowanie różnych wprowadzanych i odbijanych dźwięków składowych.
Kolejna sprawa to taka, ile i jakich harmonicznych ze struny w gitarę przechodzi przez: siodełko mostka, siodełko gryfu, zaczep na płycie gitary, kołek nawojowy struny i przez gryf do pudła. Wszystkie te miejsca rezonują od struny i biorą drgania na gitarę. Również drgająca dźwiękami gitara, oddaje zmiksowane drgania z powrotem do strun, wymienionymi powyżej miejscami.

Siodełko zrobione z plastiku przekazuje mniej skutecznie drgania niż zrobione z metalu. Metalowe siodełka dzielone są lepsze od metalowych połączonych w jedno, bo drgania ze struny mają bezpośrednią drogę na drewno pudła. Lite siodełko metalowe przekazuje drgania na pozostałe struny, a w następnej kolejności na drewno pudła.
Ten temat odpuszczam w rozmowie z Tobą w tym miejscu by nie zaśmiecać tego wątku. Chcesz dyskutować o barwach i odcieniach brzmień gitar i o alikwotach to zakładaj temat i się tam produkuj z zbędnymi do tego tematu teoriami. Mi szkoda na to tracić czasu. Mam misję ukrócić badziewne w eksploatacji mostki, odbierające akustycznym gitarzystom smak życia. Elektryczni gitarzyści są przeszczęśliwi, bo mają ekstra siodełka na mostkach.

Teoria 432 HZ to powrót do średniowiecza. Do każdej tonacji wymagany jest oddzielny instrument. Skala temperowana jest naturalnym postępem w rozwoju muzyki, że stała się powszechna i łatwa do transpozycji utworów muzycznych ze względów wokalizy.

kfadrat pisze:Otóż są to wybzdurzone do maksa teorie, nie poparte badaniami laboratoryjnymi nad gitarami, jeśli chodzi o przeniesienie drgań ze struny w korpus gitary.

Czy Ty naprawdę nie rozumiesz, że gitara, podobnie jak flet, saksofon fortepian i WSZYSTKIE inne, używane przez ludzkość instrumenty ma brzmieć przyjemnie dla ucha, a nie dla analizatora widma? Niektórzy gitarzyści klasyczni i akustyczni kochają płyty cedrowe, a inni uważają, że wyłącznie świerk... Jeżeli Tobie bardziej podoba się brzmienie strun opartych ma mostku metalowym, to sobie na takim graj, na pewno znajdziesz audytorium, które Twoim brzmieniem będzie zachwycone i padnie na kolana. Ale próba przekonania innych, że całe życie spędzili na graniu na badziewiu będącym wynikiem zmowy korporacyjnej i chcąc się wspiąć na wyżyny MUSZĄ zastosować Twoje, jedyne słuszne rozwiązania - to już zakrawa na megalomanię.

Lutnictwo, w przeciwieństwie do stolarki, jest sztuką, a nie inżynierią. Drewno nie jest materiałem izotropowym, bo zostało wytworzone przez naturę, a nie zakład produkcyjny. Dwa Martiny wykonane z tego samego świerkowego pnia będą brzmiały zupełnie inaczej, bo te dwie płyty wierzchnie nigdy nie będą identyczne. I będę powtarzał jak mantrę: INACZEJ, to nie znaczy, że jedna jest gorsza, druga lepsza. To znaczy, że potencjalny gitarzysta powinien sobie wybrać ten egzemplarz, którego brzmienie jest lepiej dopasowane do jego preferencji.

A widzowie nie przychodzą na sale koncertowe z jakimikolwiek urządzeniami pomiarowymi...

kfadrat pisze:Siodełko zrobione z plastiku przekazuje mniej skutecznie drgania niż zrobione z metalu.

Nie mówimy tu oczywiście o celuloidzie, tylko materiałach typu mikarta, nubone, czy grafit. Mostek metalowy będzie brzmiał na pewno inaczej, to jest oczywiste. Tyle tylko, że jeszcze nigdy w życiu nie zdarzyło mi się widzieć i słyszeć wirtuoza gitary klasycznej, który wyposażyłby swój instrument w takie rozwiązanie.