Nauka gry na gitarze elektrycznej

Zaczynam się uczyć gry na gitarze elektrycznej (mam 13 lat słucham trash metalu i rocka), i mam pytanie-jak długo trzeba się uczyć gry na gitarze żeby dobrze grać-potrafić zagrać jakieś rockowe kawałki itp. Uczę się 3 razy w tygodniu po 1 godzinę + w domu ile mam czasu. I czy trzeba zaczynać od akustyka jak dużo osób mi mówiło. Z góry dzięki za odpowiedzi.

To zależy. Od talentu, rodzaju pracy itp. Rozumiem że chodzisz do jakiejś szkoły czy gościa. Ćwicz też sam. Zależy też jakie kawałki. Californication rhcp zagrasz po 2 tyg. a np. jakiegoś satrianiego po kilku latach (zależne od wielu czynników, pisałem). Btw. po co Ci to. Grasz tyle ile chcesz, kiedy chcesz to zobaczysz jak robisz postępy. Porównywanie się do innych nie ma sensu. Idź grać a nie dziwne pytania zadawaj.

hm ale 3 razy w tygodniu po 1 godzinę to trochę mało chyba żeby jakieś poważniejsze postępy poczynić? Bo jak się weźmie 20 minut rozgrzewki, to zostaje 140 minut gry na tydzień, nie za wiele, nie? Ja więcej dziennie gram, a pracuję po 8 godzin...

Oczywiście wiadomo, że gra się tyle, na ile ma się ochotę. Tylko w takim tempie wyjdzie się w ogóle poza początkujące brzdąkanie? No i jak komuś starcza chęci na 3 godziny to jest sens? Do przemyślenia;)

A jest sens w wyznaczaniu sobie konkretnego czasu gry? Np. tego dnia masz ochotę pograć, grasz godzinę, robisz przerwę na lekcje, potem znów grasz, wieczorem coś pobrzdąkasz i utrwalisz - z tego, co wiem nie powinieneś mieć jeszcze tyle na głowie, żeby nie móc sobie wygospodarować większej ilości czasu.

Ja tam na gitarze gram w sumie dwa lata : z tego dwa i pół miesiąca na elektryku. Mając świra na punkcie gitary można szybko sie nauczyc podstaw i rozwijac swoja technike. Polecam ci na początek grać same riffy + prostsze sola/melodie. W miarę nauki szukaj coraz szybszych i trudniejszych piosenek. Najważniejsze to wiedzieć ile sie potrafi i dostosowywac do tego repertuar. Sądze że poradzisz sobie na pewno z SMELLS LIKE TEN SPIRRITS - NIRVANA, piosenkami zespolu HEY.

Moim skromnym zdaniem jest to błąd zaczynać wgl naukę od elektryka. Wiem, że zaraz ktoś zacznie wymyślać, że niby dlaczego nie. Uważam, że zaczynanie nauki od solówek to błąd. Najpierw powinien być klasyk czy akustyk. Dlaczego? W nich są inne gryfy - bardziej wymagające. Dłoń jest ćwiczona nie tylko pod względem precyzji, ale i siły. Poza tym lepiej słychać poszczególne dźwięki, dzięki czemu ćwiczymy też lepiej słuch. Na tych gitarach podstawą są akordy, a grając je np. na klasyku dłoń musi być wyćwiczona, elektryk tego niestety nie wymaga

Co do wcześniejszej wypowiedzi, dźwięki, tak naprawdę lepiej słychać na elektryku jeżeli chodzi o ćwiczenia, dam liczy się bardziej kosmetyka i artykulacja. Popieram przedmówcę, bez sensu zaczynać od elektryka, akustyk daje tyle samo emocji, a nieporównywalnie więcej wymaga. Im trudniej tym lepiej. Jednym słowem - uprzykrzaj sobie życie.

kubzun pisze:Moim skromnym zdaniem jest to błąd zaczynać wgl naukę od elektryka. Wiem, że zaraz ktoś zacznie wymyślać, że niby dlaczego nie.

Niby dlaczego nie? Jak ktos chce docelowo grać rock/metal czy jazz/blues,to po cholere mu klasyk na start? Lepiej wziac sobie wiosło docelowe - elektryka - na poczatek, a w miare praktyki ewentualnie dokupic akustyka/klasyka. Ja sam rozwazam zakup akustyka albo elektroakustyka. Ale spokojnie mozna zaczynac na elektryku i nie widze ku temu zadnych przeciwwskazań.

kubzun pisze:Uważam, że zaczynanie nauki od solówek to błąd

to akurat racja, chociaz umiejetne przeplatanie nauki akordów/rozciągajek/solówek czy powerchordów i pierwszych coverów będzie na pewno przyjemniejsze niz tluczenie jakiejs teorii i prostych cwiczen na akustyku. A przyjemniejsze cwiczenia = wieksza chec do gry.

kubzun pisze:na klasyku dłoń musi być wyćwiczona, elektryk tego niestety nie wymaga

Pierdoły. Wrzuc sobie jakiegos ostrego dista na elektryku - bez wycwiczenia technik tlumienia strun nie ma szans na pogranie czegokolwiek. A nie wiem czy akustyk nauczy nas tlumic struny tak, aby mialo to tez zastosowanie na elektryku - byc moze jakies podstawy nam da, ale reszta to praktyka na gitarze elektrycznej.

Kłócisz się bo sam zacząłeś od elektryka, czy leży to w Twojej naturze? Akustyk wymaga bardziej wyćwiczonej ręki i dużo większej siły przy graniu niż gitara elektryczna, więc chyba logiczne jest to, że po prostu opłaca się zacząć naukę właśnie od niego. Tłumienie strun też ma tam miejsce, więc to co napisałeś nie ma sensu. Oczywiście każdy zrobi jak chce.

Jozin pisze:Kłócisz się bo sam zacząłeś od elektryka,

No ba. Jakos nie odczuwam problemów w związku z tym, ze grałem na elektryku od początku - w chwili obecnej bez problemu smigam zarówno na elektryku jak i akustyku, obecnie gram gitare rytmiczna w takim małym projekcie - jak widać da się. Dodatkowo smigam na basie we własnej kapeli (no, powiedzmy, bo obecnie wokalu szukamy). Jeszcze jakieś pytania?

Jozin pisze:Akustyk wymaga bardziej wyćwiczonej ręki i dużo większej siły przy graniu niż gitara elektryczna

No i ? Powtarzam - skoro kolega autor chce pociskać rock/metal to na kij mu akustyk na początku? Prędzej się zniechęci aniżeli zacznie grać na poważnie. Od dawna wałkuje się to, że 'jak zaczynać to tylko od akustyka', co jest mitem powielanym przez ludzików na forach (i czasem nauczycieli). Jak ktos potrafi się przyłożyć do gry i cwiczyc POPRAWNIE techniki to nauczy się grać niezaleznie od instrumentu. Jak mamy zapał do gry i samozaparcie oraz cwiczymy poprawnie a nie 'na szybko' to nauczymy się grać niezależnie do tego czy mamy bandżo, mandolinę, elektryka, akustyka czy gitarę basową.
BTW - jakoś przy basach nikt nie poleca nauki na akustyku - dziwne, nie? Prawidła gry takie same są przecież zarówno na wiośle elektrycznym niż akustycznym. A jednak z obserwacji wnoszę, że znacznie lepsze efekty osiągają osoby grające na elektryku - osoby mające akustyku po prostu się nudzą. Zamiast walnąć sobie prosty cover nirvany po miesiącu grania męczą nadal te drabinki itd.
Zdrowo jest czasem cos przekoverować - umiejetnosci nam to nie odbierze, a nauka przeplatana (drabinki/covery/chwyty/piosenki ogniskowe/ powerchordy/solówki/riffy) będzie na pewno znacznie przyjemniejsza na elektryku niż na akustyku. Tym bardziej, ze cwiczac w miare systematycznie po 3-4 tygodniach mozna spokojnie zapodawać ćwiczenia na przesterze solówek, tłumienia i paru innych bajerów.
A to czy akustyk wymaga więcej siły - no wymaga. I co z tego? ;) Cwicząc systematycznie na elektryku i tak rozciągniemy palce tak, ze gdy 1 naciskamy 1 próg, to 4 naciskamy próg 7. Nie ma z tym najmniejszego problemu, zarowno siłowego (bez problemu smigam na 10-52 i nie mam problemu z dociskiem ani tappingiem) jak i technicznego.

Jozin pisze:czy leży to w Twojej naturze

po prostu nudzi mnie wałkowanie tego mitu, że jak poczatek to akustyk. Niech kazdy gra na tym, na czym chce grac docelowo. Bez sensu jest wciskanie młodemu 'metalowi' akustyka 'bo lepiej wyćwiczy sobie siłę palców'. Tja. A potem za miesiąc gość odstawi gitarę w kąt, bo rodzice na drugie wiosło - elektryka - w ciągu miesiąca nie pozwolą, a on na akustyku nie walnie sobie covera mastera czy innego seek'a. Pomyslcie ludzie zanim wciskacie komus na siłę akustyka w momencie, gdy nie ma to najmniejszego sensu.

Co do samego cwiczenia na akustyku - jak pisalem w poprzednim poście, jestem za. Aczkolwiek na start jak nie chcemy grać tylko piosenek obozowych według mnie sensowniejszym wyjsciem jest elektryk. Zwłaszcza dla 13latka, który zapewne nie pracuje i kasę ma od rodziców. Sam wiem jacy są rodzice (czesto jezdze i doradzam/ogrywam wiosła jak ktos z okolicy potrzebuje) - zapewne nie dadzą mu kolejnych 5-6 stów na elektryka po miesiącu grania na akustyku.

Sorry za nieco długawy wywód, ale moglbym na ten temat pisać i pisać. Niedawno wrzuciłem artykuł o akustyku na początek, wyszedł na 11k zzs, prawdopodobnie w tym tygodniu bedzie w sieci.

bobpl pisze:BTW - jakoś przy basach nikt nie poleca nauki na akustyku - dziwne, nie?
Jak to nie? A jak na basie nauczę się chwytów? Zapytaj "po co ci chwyty na basie". A jak przyjdzie mi zagrać na elektryku, co powiem, "ej stary pokaż mi e mol bo nie wiem jak on wygląda"? Podstawy pasowało by mieć.

bobpl pisze:Zdrowo jest czasem cos przekoverować - umiejetnosci nam to nie odbierze, a nauka przeplatana (drabinki/covery/chwyty/piosenki ogniskowe/ powerchordy/solówki/riffy) będzie na pewno znacznie przyjemniejsza na elektryku niż na akustyku.

Akustyk jest jednak bardziej uniwersalny, możesz go zabrać do ogrodu/parku/szkoły/na ognisko/do
kumpla. Tu pasuje wypowiedź : "wedle uznania"

bobpl pisze:A to czy akustyk wymaga więcej siły - no wymaga. I co z tego? ;) Cwicząc systematycznie na elektryku i tak rozciągniemy palce tak, ze gdy 1 naciskamy 1 próg, to 4 naciskamy próg 7. Nie ma z tym najmniejszego problemu, zarowno siłowego (bez problemu smigam na 10-52 i nie mam problemu z dociskiem ani tappingiem) jak i technicznego.

Kwestia ćwiczeń.

bobpl pisze:po prostu nudzi mnie wałkowanie tego mitu, że jak poczatek to akustyk. Niech kazdy gra na tym, na czym chce grac docelowo. Bez sensu jest wciskanie młodemu 'metalowi' akustyka 'bo lepiej wyćwiczy sobie siłę palców'. Tja. A potem za miesiąc gość odstawi gitarę w kąt, bo rodzice na drugie wiosło - elektryka - w ciągu miesiąca nie pozwolą, a on na akustyku nie walnie sobie covera mastera czy innego seek'a. Pomyslcie ludzie zanim wciskacie komus na siłę akustyka w momencie, gdy nie ma to najmniejszego sensu.

To chyba najważniejszy punkt Twojej wypowiedzi. To racja, jak chce się nauczyć, to się nauczy. Są tu tacy którzy grali długi czas na elektryku jako pierwszej gitarze, i to bez pieca-na sucho. Tu młody człowiek musi pomyśleć samemu, czy mu akustyk wystarczy. Elektryk w zasadzie już tak bardzo się od niego nie różni, jednak to wciąż gitara elektryczna i akustyczna. Ta pierwsza to zawsze większy wydatek, wiadomo jakiś piecyk, kabel itp. Jak kto woli.

Sumując, Zaczynać na elektryku można, jednak to wciąż coś innego niż klasyk i akustyk. Zdania nie zmienię i za każdym razem będę radził tak jak tutaj, ale ostateczny wybór zawsze należy do autora. Życzę samych sukcesów i radości ze sprzętu, jaki by on nie był.

kubzun pisze:Akustyk jest jednak bardziej uniwersalny, możesz go zabrać do ogrodu/parku/szkoły/na ognisko/do kumpla. Tu pasuje wypowiedź : "wedle uznania"

No, to jest fakt. Jask chcemy zarobic grając na ulicy to dobrze meic akustyka (albo combo na baterie :P)

kubzun pisze:Kwestia ćwiczeń.

Jak zawsze ;)

kubzun pisze:To racja, jak chce się nauczyć, to się nauczy.

I o to chodzi. Dlatego staram się obalać mit 'akustyk musi być na początek' - niech każdy gra na tym, na czym chce grać. Reszte rozpisałem wczesniej, nie chce dublować ;)

kubzun pisze: Tu młody człowiek musi pomyśleć samemu, czy mu akustyk wystarczy.

Dodam tylko, ze to zwłaszcza młodzi ludzie, którzy jeszcze nie zarabiają powinni się zastanowić. W ich przypadku czesto gitara to efekt odkładania kasy przez rok/dwa, więc wybór np. akustyka jak gramy rocka (lub elektryka jak gramy 'hej sokoły') moze być bolesny w kwestii ewentualnej przesiadki 'w drugą stronę' - braknie po prostu kasy.

kubzun pisze:Są tu tacy którzy grali długi czas na elektryku jako pierwszej gitarze, i to bez pieca-na sucho.

dzisiaj mozna sobie smigac praktycznie za darmo przez kompa - guitar rigi i podobne bajery, kabelek jack - minijack to kwestia ~10 zeta. Ale fakt faktem, jak chcemy grac na powaznie to wzmak sie przyda, chociaz 'na start' to duzej roznicy nie ma. (jesli chodzi o osprzęt, bo same akustyki są tansze niz elektryki - zwlaszcza w przedziale budżetówek mozna znalesc ogarniajacego akustyka nieco taniej niz podobnej klasy elektryka)

Warto mieć konkretny plan rozwoju 1. ćwiczenia techniczne 2. proste skale np. pentatonika we wszystkich pozycjach, grana z metronomem. 3. Warto również analizować proste solówki innych gitarzystów, uczyć się zagrywek, riffów, patentów z których powstanie nasz własny styl.

Pozdrawiam
Piotr